İbrahim Halil Gülben
@ibrhalgul
Benim tüm çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamaktır. İnsanlar hiç bir şeyimi almazlarsa bana çok şey vermiş olurlar ,hiçbir kötülük etmezlerse ,yeterince iyilik yapmış sayılırlar...
Mosuolar....
Başarının anahtarı anahtarda değil, başarının ne olduğunu anlamakta. Bizler arasında, birisinin durumu iyi gidiyorsa, bu hemen çok para kazanması ile ilişkilendirilir. Birikim, sahip olma, nesnelerden büyülenme ve erkekliği veren iktidarın parlaklığı, anaerkilde donuklaşıyor. Gerçek kültürel farklılıklar, tarihsel veya politik değişimler gibi farklılıkları ve hissetme şeklindeki değişiklikleri belirliyor; Öznellik içinde. Mosuolar bazı noktalarda sadece farklı düşünmüyorlar; heyecanlanabiliyorlar, neşeleri kaçabiliyor ya da bizimkilerden farklı nedenlerden dolayı rahatsızlık duyabiliyorlar. Örneğin, para biriktirmeye başlamak sosyal bir değer değil; ne onların rüyalarını süslüyor ne de onları bastan çıkartıyor.
Şimdiye kadar ki en uzun okumam oldu bu, tabi bunda günlük yarım saat kota uygulamamın da büyük bir etkisi var fakat nedense beni alıp götüremedi peşinden, romanın edebi değeri gerçekten yüksek yani Nazan Bekiroğlu kalemini konuşturmuş resmen ve bu kitap kendi ailesinin geçmişi açısından güzel bir hatıra değeri taşıyor, bazen acılı bazen tatlı bu anılar edebi bir kalemle daha güzel bir anlatıya dönüşmüş bunların dışında okuyucuda bıraktığı etki daha çok beğeniyi etkiyor fikrimce yani, I. Cihan harbinin anıları özellikle Kırık kafiye bölümü beni çok etkiledi savaşın yaşattıkları çok güzel anlatılmış.. Genel olarak güzel bir kitaptı herkese iyi okumalar...
Kırık kafiye
Ben; İstanbul’da felsefe okumaya niyet etmiş, Sultani mezunu, Balkan Gönüllüsü İsmail Efendi; bir şiir kitabı yazmaya niyet etmiştim, eşikten öteye geçemedim. Heybemde sadece kırık kafiyeler var.
Rumeli muhacileri (Kırık kafiye)
Şimdi söyle bana Zehra, bunları sana nasıl yazayım? Hacıbey’e, Büyükhanım’a nasıl anlatayım. İki zavallı öküzün önünde bir ailenin sorumluluğunu üzerine alarak bir arabayı çekeleyen sakal göğüste ihtiyarcıkların omuzları çökük sürüklenmesine, o yürüyüşe dayanamıyorum. Çocukların, kadınların, hastaların hele sakatların yürümesine, yürümek değil bu sürüklenmesine dayanamıyorum. Ama dayanıyorum işte.