Doğruydu. Totoca bana çok seyrek kötü davranırdı. Sonunda bu parayı ona borç vereceğimi biliyordum.
“Verirsen, sana iki harika şey anlatırım,” dedi. Ses çıkarmadım.
“Portakal fidanının, benim demirhindi ağacımdan çok daha güzel olduğunu da söylerim.”
“Söyler misin bunu?”
“Söyledim bile.”
Bir çocuğun sevgi kelimelerine bu kadar aç olduğu gerçek sevgiyi gördüğünde onu hiç unutmadan bütün maddi mutlulukların üzerinde tutacağını ZEZE bana gösterdi. Sevgiye bu denli aç bir çocuk onu anlayan ve dinleyen bir şeker portakalı fidanına her şeyini anlatıyor ve onu dinlemesini seviyor... Çok duygusal bir kitaptı okuduğunuzda zeze bazı satırlarda yüzünüzde gülümseme bazı satırlarda hüzün olacaktır... İyi okumalar...