İbrahim ÇOŞKUN

İbrahim ÇOŞKUN
@ibrhimcskn
Tarih/YL-Yeniçağ Yanmak ve yanmamak arasında sıkışıp kalmış ismim.
İçimi çizipte mısralarım geçer gider Yüreğim, bir et parçası ya Vurdukça acır durur
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Züleyha'ya Mektup
Züleyha, bir masum gülüşüm. Mevsimler sarp kayaları aşındırdı sevdiğim. Zaman, içinde ince bir sızıyı barındıyor bugünlerde... Bir yitik gencin feryadı var bak sesimde Gözlerim ki kan çanağı, ağlamaklı her geçen gün Bir ağacın kuruması var içerilerimde Karanlık odalarıma hapsoldum Hücrelerimde bin mahkumun çığlığı Duvarlarla örülü döşeğimde Voltalarım hep göğe bakmalı Ruhum orada özgür olmalı Bulutlara sıkışmış bir yağmur tanesi gibi İnmelisin gökten avuçlarıma Avuçlarım ki çiçek kokulu Bahçıvan dokunuşlu Sen nakışlı Tablolarım bir ressam darbesiyle gözlerinde Bestekarlar duraksadı Züleyha Artık bir mutluluk şarkısı bestelenmiyor Notalar, notalar ki Züleyha Artık varlığını hatırlamıyor
Şiir
Telefonu kapatınca daha bir çoğaldı içimdeki hüzün. Bir tür terk edilmişlik duygusu. Sanki denize vuran güneş solmuş, gökyüzünün mavisi koyulaşmaya başlamıştı, akşam nasılda hızlı çöküyordu şehre.
Sayfa 90 - Timaş Yayınları·Kitabı okudu
Roman
Züleyha-2
Bestekarlar duraksadı Züleyha Artık mutluluk şarkıları bestelenmiyor Notalar, notalar ki Züleyha varlığını unuttu
Rüveyda
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda Gölgelerin ardına sakladım kusurumu Sen orada kayıtsızca gülümsüyor gibisin Ben burda damla damla eriyip akıyorum Yine de, bırakamam yerlere gururumu İstenmediğim yeri usulca terk ederim Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
Sayfa 17 - Timaş Yayınları·Kitabı okudu