Solakzade Hemdemî Çelebi, yazmış olduğu Solakzade tarihinde, Osmanlılar için şu sözleri sarf etmiştir:
Hatâlardan emin eyle ilahi, Âl-i Osmânı,
Çün ettin bunları sen ehl-i İslâmın nigehbânı.
Bu nesl-i pâk ile din-i Muhammed takviye buldu.
Şerefbahş oldu dine bunların âyin ü erkânı.
İtaat üzredir şer’-i mübîne daima bunlar,
Kavîdir hak bu kim bu hânedanın sıdk-ı imânı.
Adaletle, şecaatle, sahavetle, mürüvvetle,
Nizâm-ı âlem için ettiler sa’y-ı firevânı.
Bıçak soksan gölgeme,
Sıcacık kanım damlar.
Gir de bir bak ülkeme:
Başsız başsız adamlar…Ağlayın, su yükselsin!
Belki kurtulur gemi.
"Anne, seccaden gelsin;
Bize dua et, emi!"
Necip Fazıl
Osmanlı İmparatorluğunun 10. Padişahı olan Sultan Süleyman Han, Osmanlı Tahtının tek varisi olarak oturmuştur. Ancak bunun acı yanı oğulları ile sınanması olmuştur. Şehzâde Bâyezid, kardeşi Selim ile girdiği mücadelede Devlete asi olma yoluna kadar gitmiş ve akabinde boğularak öldürülmüştür. İsyan halinde iken, babasıyla yaptığı yazışmalar şiirsel bakımdan müthiş örneklerdir.
Şehzâde Bâyezid:
Et serâser âleme Sultân Süleyman’ım baba. Tende canım canımın içinde canım baba. Bâyezid’ine kıyar mısın benim canım baba. Bî günahım Hak bilir devletlü Sultânım baba.
Kanuni Sultan Süleyman:
Ey demâdem mazhar-ı tuğyân-ı isyanım oğul. Takmayayım boynuna herkiz tavk-ı fermanım oğul. Ben kıyar mıydım sana ey Bâyezid Hânım oğul. Bî günahım deme bârî tevbe kıl canım oğul.