“Yazdığım şey iyi olmasa da rutinimin bozulmaması için her gün, hiç aksatmadan yazmam gerekiyor.” Bu cümle, Tolstoy’un 1860’ların ortasında Savaş ve Barış’ı yazmakla meşgulken kaleme aldığı günlüğünde yer alan, görece az sayıdaki yazılarından birinde geçiyordu.”
“Modern bir Stoacı, tutkuyu kontrol etmenin en kesin yolunun zamanı kontrol etmekten geçtiğini bilir: Gün içinde ne yapmak istediğinize ya da ne yapmanız gerektiğine karar verin, sonra bunu her gün kesinlikle aynı zaman aralığında yapın. Böylece tutkularınız başınıza dert olmayacaktır.”
Varlıkları bir çıkar ve ümit cemiyetine hapseden çemberin içinde, serap düşmanı ruh, kendine merkezden çevreye doğru bir yol açar. İnsanların uğultusunu yakından işitmeye artık tahammül edememektedir; onları birbirine bağlayan lanetli simetriye mümkün olduğunca uzaktan bakmak istemektedir.