Varlıkları bir çıkar ve ümit cemiyetine hapseden çemberin içinde, serap düşmanı ruh, kendine merkezden çevreye doğru bir yol açar. İnsanların uğultusunu yakından işitmeye artık tahammül edememektedir; onları birbirine bağlayan lanetli simetriye mümkün olduğunca uzaktan bakmak istemektedir.