iclal dere
@icsie
instagram, @/icsie
İlk kez iyiliğin ve kötülüğün insanın içinde yaratabileceği haz adına ne varsa hepsini hissettim, fakat benim nerelere vardığımı asla bilemeyeceksiniz, beni asla tanıyamayacaksmız; Ey siz İnsanlar, siz benim sırrımı nereden bileceksiniz!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ne var ki bu satırları zaten sadece kendim için yazacaktım ve kendime bile tam açıklayamadığım bir şeyleri başkaları için anlaşılır kılmak gibi bir niyetim hiç yoktu.
spoiler
Sona doğru kitabın kötüleştiği yorumlarını okuduktan sonra müthiş bir önyargıyla başladım. Oysa kitabı sadece sonu için okumak gerekmiş. Veronika kızımız bir sabah kalkıp maratonlaşan hayatından sıkıldığına karar veriyor ve romantik bir intihar planlıyor kendisine. Yazarımız Slovenya'nın popüler bir ülke olmamasından, coğrafi konumunun bilinmemesinden oldukça rahatsız anladığım kadarıyla. Ufak bir milliyetçilik söz konusu kitapta, Veronika gazetede okuduğu bir haber sonrası sırf heyecan olsun diye intihar sebebini ülkesinin onuruna falan bağlıyor bu nedenle. Çeviriden kaynaklı da olabilir, kitabın başlarında geçen ve hikayeye katkısı olmadığını düşündüğüm bu küçük kısımlar bana biraz sıkıcı geldi.
Asıl olay kızımızın başarısız intihar girişimi sonrası gözlerini deliler hastanesinde açması ve en sevdiğim karakter olan Dr Igor'un sonradan öğreneceğimiz, deneyinin başrolü olma süreci. Dr Igor karakteri ile birlikte, Veronika dahil dört delinin hayat hikayesi anlatılıyor. Her birini bir güzel tanımış oluyoruz. Daha sonra Eduard ve Veronika aşkı doğuyor. Üzerinde az durulduğunu düşünsem de kimyaları epey hoşuma gitti, bu ikilinin hastaneden kaçtıktan sonra neler yaşadığına bile ayrı bir kitap yazılabilir.
Kitap herkese hitap etmemekle birlikte aslında oldukça felsefik ve anlamlı bir anlatıma sahip. Sonunda güzel bir ters köşe yaşatıyor insana, tuzu biberi oluyor hikayenin. Yorumlara takılmayın, okuyun.
İvan İlyiç'in ÖlümüEdebiyat
Sanırsam herkesin kabul etmesi gereken, Tolstoy adlı bir gerçeğimiz var. Karakterleri o kadar gerçekçi işliyor ki, çoğu zaman aslında günlük hayatta sık sık rastladığım fakat önemsemediğim detayları okuyorum kaleminden. Gözlem yeteneği insanı kitabın tam içine sürüklüyor.
İvan İlyiç ölüm döşeğindeyken sanki odanın bir köşesinden izliyormuş gibi bitirdim kitabı. Su gibi aktı. Her ne kadar ağır gelsede kendimi her seferinde ölüm temalı kitaplarda buluyorum, olsun, Tolstoy yahu.
Bu kadar geç kaldığıma yanarım. kesinlikle okunması gereken bir eser, İvan İlyiç ile en yakın zamanda tanışın derim.
