Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
Muhayyiledar isimli okura yanıt verildi
İdris Yılmaz
Muhayyiledar Hadi öyle olsun 🙂Reklam
Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
Muhayyiledar isimli okura yanıt verildi
İdris Yılmaz
Muhayyiledar Hmmm. Hani insan insana lazımdı? 😅Dijital Oburluk: Yemeğin Ruhuna Elveda
Bir zamanlar yemek, yalnızca açlığı bastırmanın ötesinde bir şeydi: bir dua, bir şükran, bir ritüel. Sofralarda bir araya gelmek, yalnızca protein alımı değil, varlıkla ve evrenle kurulan sessiz bir anlaşmanın parçasıydı. Oysa şimdi? Bilindik dünya devi şirketlerin üç dakikada karnımızı doyurup ruhumuzu aç bırakan promosyonları sayesinde, “yemek” denen kutsal eylem bir fast-food tapınağının floresan ışıkları altında hızla tüketilen bir etkinliğe dönüştü. Lokmalar, sadece ağızdan mideye değil, aynı zamanda ruhumuzdan uzaklaştırılan anlara dönüştü. Çiğnediğimiz şey artık sadece fast-food değil; zaman, özen, doğa ve içsel bağlantı duygusu da mekanik öğütücülerimizde un ufak oluyor.
Evet, bugünlerde yemek, menüdeki bir seçenekten ibaret: “Mega süper mutluluk menüsü”, ekstra soslu izolasyon ve yanında koca bir yanlışlık hissiyle servis edilmekte. Seçim şansımız varmış gibi görünüyor: Vegan mı, keto mu, glutensiz mi? Fakat aslında hangi ‘paketi’ seçersek seçelim, yediğimiz şey sadece ticarileştirilmiş kimlik kırıntıları. Markaların dizayn ettiği sahte özgürlükler arasında dolanırken, “seçim” sanrısı içinde daha da yabancılaşıyoruz: Kendimizi, yemeği, toprağı ve nihayetinde ruhumuzu unutuyoruz.
Oysa gerçek yemek, Cleve Backster’ın bitkilerle yaptığı deneylerdeki gibi, bir ilişki işiydi; yemek, yalnızca tüketilen bir nesne değil, içinde büyüdüğü toprakla, yetiştirildiği niyetle ve sunulduğu ritüelle bütünleşmiş yaşayan bir varlıktı. Bugün market raflarındaki plastikle kaplı yaşamayan ürünlerin “organik” etiketleriyle ruhsal bir teselli sunması kadar trajikomik bir şey olabilir mi? Toprağın belleğinden kopmuş bir havuç, hangi fiyata olursa olsun, hâlâ bir plastik havuçtur. Ne ambalajın üstündeki minik çiftçi logosu ne de “anneannelerimizin tarifinden ilham alındı” yazısı, içi
İdris Yılmaz
Hoyt be. Senin canını yerim. Bu ne gadan da lezzetli bir yazıdır böyle 😋 Hemen kepçemi daldırıp alıntılıyorum
Mükemmel bir Kintsugi olur
Yaralanan bir şey tekrar iyileşebilir mi?
İyileşen yerde İZ kalınca
tekrar eskisi (gibi) olur mu?
İdris Yılmaz
Bunu anlatamıyorum işte. Hiçbir acının bağımlısı olmayın, gidin başka acılar da çekin. İlerde acı sizin oyuncağınız olur diyorum ama bazılarına anlatamıyorum işte 😒
Hiç kimse...Muhayyiledar Öyleyse katılıyorum 😉
Kimse bana yardım edemez.
Kimse hayatımı kurtaramaz.
Kimse tekrar nefes almamı sağlayamaz.
İdris Yılmaz isimli okura yanıt verildi
İdris Yılmaz
Muhayyiledar Öyleyse katılıyorum 😉Reklam