İdil Eylül Ünsal
@ileyllns
İstanbul SBÜ Tıp Fakültesi
İstanbul, Kadıköy
Nevşehir, 11 Mart
328 okur puanıNisan 2018 tarihinde katıldı
O zamanlar "ben, beni kimse görmediği zaman en çok kendim oluyorum" diye düşünürdüm. Yeni keşfediyorum bu düşünceyi. kimse sizi gözlemiyorsa, içinizdeki gizli ikinci kişi dışarı çıkıp dilediği şeyleri yapabilir. yakınlarda bir babanız varsa ve sizi görüyorsa içinizdeki kişi içinize saklanır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
...orada sırtını denize dönmüş bir adam vardı, kulağına bir deniz kabuğu dayamış onun mırıltısını dinliyordu. Ruhum dedi ki, "Geçelim burayı, o gerçekçidir, sırtını kavrayamadığı bütüne dönen ve kendini bir kısımla meşgul eden."
"Hayır, benim gibi değilsin sen, ey Deli Adam! Çünkü sen, kendi küçük benliğini yoldaş olarak görürsün ve kendi gaddar benliğinle dost olamazsın."
Yenilgim, benim Yenilgim, benim ölümsüz cesaretim,
Sen ve ben fırtınayla birlikte güleceğiz,
Birlikte içimizde ölenlerin hepsi için mezar kazacağız,
Güneşin altında dimdik duracağız biz, iradeyle,
Ve tehlikeli olacağız.