Bir yanını seçmek, çoğu zaman öbüründen de vazgeçmektir. Çünkü birini feda ettiniz mi “ikiz” değilsinizdir artık.
Sizi siz yapan, içinizdeki tepişmedir.
Değeriniz, “diğer”inizdedir.
“Sevgili Alexei, neden durdurmaya çalışıyorsun yüreğinin çarpıntısını? Benim gibi yap, keyfini çıkar, zevk al. Bırak çarpsın kalbin benim için sevgilim. İkimiz için de bundan daha güzel ne olabilir ki?”
Olaylar doğal akışına bırakıldığında, zaten gitmeleri gereken yere giderler. Ne kadar çabalarsanız çabalayın, insanlar kırılmaları gereken zaman geldiğinde kırılacaklar. Hayat böyle...