Amerika’daki Kuzey-Güney Savaşı (Amerikan İç Savaşı) aslında tek bir ülkenin kendi içinde yaptığı çok büyük bir savaştı.
Kim kimle savaştı?
* Kuzey (Union / Birlik)
→ ABD yönetimini korumak isteyen eyaletlerdi.
→ Bunlara Yankiler denirdi.
→ Sanayi, ticaret ve fabrikalar daha güçlüydü.
→ Başkan Abraham Lincoln Kuzey tarafının lideriydi.
* Güney (Confederacy / Konfederasyon)
→ Ayrılıp kendi devletlerini kurmak isteyen güney eyaletleriydi.
→ Tarım, özellikle pamuk üretimi çok önemliydi.
→ Büyük çiftlikler (plantasyonlar) vardı.
→ Ekonominin temelinde köle emeği bulunuyordu.
Savaşın ana nedeni neydi?
En büyük mesele kölelikti. Güney eyaletleri siyah insanların köle olarak çalıştırılmasını sürdürmek istiyordu. Kuzey’de ise köleliğe karşı çıkanların sayısı artıyordu (tek sebep sadece bu değildi; eyalet hakları, ekonomi ve siyasi güç kavgası da vardı).
Zencilerin (Afrikalı Amerikalıların) durumu nasıldı?
Savaş öncesinde:
* Güneyde yaklaşık 4 milyon siyah insanın büyük kısmı köleydi.
* İnsanlar satın alınabiliyor, aileleri parçalanabiliyor, zorla çalıştırılıyordu.
* Hukuki hakları çok sınırlıydı.
Savaş sırasında:
* 1863’te Lincoln Özgürlük Bildirisini yayımladı; isyancı Güney’deki kölelerin özgür olduğunu ilan etti.
* Çok sayıda siyah asker Birlik ordusunda savaştı.
Çarkların dişleri arasında bir yaşamla nasıl mücadele edilir?·328 syf.·
Rachel Kushner, 1968 doğumlu Amerikalı bir yazar. California Üniversitesi’nde Siyasal İktisat okuduktan sonra Columbia Üniversitesi’nde yaratıcı yazarlık eğitimi almış. Genellikle siyasi gelişmeleri, toplumsal sorunları ve farklı alt kültürleri eserlerinde ele almayı tercih ediyor. İlk romanı "Küba’dan Teleks (2008)" ile dikkat çeken yazar, 70'lerin sanat ve siyaset dünyasını işlediği "Alev Püskürtenler (2013)" ve ABD hapishane sistemini anlattığı "
Salon Mars (2018)" kitaplarıyla tanınıyor. Son olarak "Creation Lake (2024)" adlı romanı yayımlanan yazar, kariyeri boyunca Booker, Ulusal Kitap Ödülü, Fransa'nın saygın Prix Médicis gibi prestijli edebiyat ödüllerinde finale kalmış. Gerçekçi gözlemleri ve toplumsal konulara yaklaşımıyla günümüz edebiyatının dikkat çeken isimleri arasında yerini bulmuş. Ayrıca, Kushner’ın yalnızca bir romancı değil, aynı zamanda çok güçlü bir deneme yazarı olduğunu da belirtmek isterim. Yazarın "The Hard Crowd: Essays 2000–2020 (2021)" adlı yirmi yıllık siyaset, sanat, müzik, adalet sistemi ve kişisel anılarını içeren ödüllü deneme derlemesi ve "The Strange Case of Rachel K (2015)" adında yayımlanmış bir kısa öykü derlemesi de bulunuyor. Kushner ile ilgili bir diğer önemli ve dikkatimi çeken detay ise kitap yazarken adeta bir gazeteci gibi derin araştırmalar yapması oldu. Çünkü "Salon Mars" romanını yazabilmek için yıllarca Kaliforniya'daki kadın hapishanelerini ziyaret etmiş, mahkumlarla ve gardiyanlarla görüşmeler yapmış. Yeni romanı "Creation Lake" için ise Fransa'nın kırsalındaki aktivist komünleri ve mağara tarihini yerinde incelemiş. Bu bakımdan araştırmacı yönünü takdir ettim.
"Salon Mars", Amerika’daki kadın cezaevi sistemini, yoksulluğu ve hukuk sisteminin açıklarını birçok karakterin kesişen hayatları üzerinden anlatmaya çalışan birEdebiyat
7/10
2026 13. kitabı
Rachel Kushner, 1968 doğumlu Amerikalı bir yazar. California Üniversitesi’nde Siyasal İktisat okuduktan sonra Columbia Üniversitesi’nde yaratıcı yazarlık eğitimi almış. Genellikle siyasi gelişmeleri, toplumsal sorunları ve farklı alt kültürleri eserlerinde ele almayı tercih ediyor. İlk romanı "Küba’dan Teleks (2008)" ile dikkat çeken yazar, 70'lerin sanat ve siyaset dünyasını işlediği "Alev Püskürtenler (2013)" ve ABD hapishane sistemini anlattığı "Salon Mars (2018)" kitaplarıyla tanınıyor. Son olarak "Creation Lake (2024)" adlı romanı yayımlanan yazar, kariyeri boyunca Booker, Ulusal Kitap Ödülü, Fransa'nın saygın Prix Médicis gibi prestijli edebiyat ödüllerinde finale kalmış. Gerçekçi gözlemleri ve toplumsal konulara yaklaşımıyla günümüz edebiyatının dikkat çeken isimleri arasında yerini bulmuş. Ayrıca, Kushner’ın yalnızca bir romancı değil, aynı zamanda çok güçlü bir deneme yazarı olduğunu da belirtmek isterim. Yazarın "The Hard Crowd: Essays 2000–2020 (2021)" adlı yirmi yıllık siyaset, sanat, müzik, adalet sistemi ve kişisel anılarını içeren ödüllü deneme derlemesi ve "The Strange Case of Rachel K (2015)" adında yayımlanmış bir kısa öykü derlemesi de bulunuyor. Kushner ile ilgili bir diğer önemli ve dikkatimi çeken detay ise kitap yazarken adeta bir gazeteci gibi derin araştırmalar yapması oldu. Çünkü "Salon Mars" romanını yazabilmek için yıllarca Kaliforniya'daki kadın hapishanelerini ziyaret etmiş, mahkumlarla ve gardiyanlarla görüşmeler yapmış. Yeni romanı "Creation Lake" için ise Fransa'nın kırsalındaki aktivist komünleri ve mağara tarihini yerinde incelemiş. Bu bakımdan araştırmacı yönünü takdir ettim.
"Salon Mars", Amerika’daki kadın cezaevi sistemini, yoksulluğu ve hukuk sisteminin açıklarını birçok karakterin kesişen hayatları üzerinden anlatmaya çalışan bir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Silber-Rüya Kapısı1000Kitap
Serinin ilk kitabına kıyasla çok daha sıkıcı, kendini sürekli tekrar eden sahnelerle dolu bomboş diyebileceğim 400 sayfalık bir kitaptı. İlk kitabın sonunda "Her şey yeni başlıyor." denmesinin ardından çok daha komplike, macera dolu bir devam kitabı beklentisi oluşturulmuştu fakat ne yazık ki tam tersi bir kurguyla devam etti. Yine ilk kitapta olduğu gibi bu kitabın sonunda da tekrardan yazarın "Her şey yeni başladı." diyerek beklentiyi yine devam kitabına atmasını gülünç ve saçma buldum açıkçası. Serideki üç kitabı da birlikte almamış olsaydım kesinlikle üçüncü kitabı almazdım fakat aldığım için mecburen okuyacağım.
Silber - Rüya Kapısı 
Kerstin Gier
Silber - Rüya Kapısı Kerstin Gier
Bir Katilin Güncesi, okuru ilk sayfalardan itibaren rahatsız edici ama son derece merak uyandırıcı bir atmosferin içine çeken psikolojik bir gerilim romanıdır. Alzheimer belirtileri gösteren yaşlı bir seri katilin gözünden anlatılan hikâye, gerçek ile yanılsama arasındaki sınırları sürekli belirsiz hâle getirir.
Romanın en baskın duygularından biri şaşkınlıktır. Anlatıcının hafızasının giderek zayıflaması nedeniyle okur, hangi olayların gerçekten yaşandığından hiçbir zaman tam olarak emin olamaz. Bu durum, her yeni bölümde beklentileri ters yüz eden sürprizler yaratır.
Kitabın en etkileyici yönlerinden biri ise ucu açık sonudur. Final bölümünde yazar kesin cevaplar vermek yerine farklı yorumlara kapı aralar. Bu belirsizlik, hikâyenin okurun zihninde yaşamaya devam etmesini sağlar. Sonun güzelliği de burada yatar: Okur yalnızca olayların sonucunu değil, anlatıcının güvenilirliğini ve yaşananların gerçekliğini de sorgulamaya devam eder.
Genel olarak Bir Katilin Güncesi, şaşkınlık duygusunu güçlü biçimde hissettiren, psikolojik derinliği yüksek ve ucu açık finaliyle uzun süre akılda kalan etkileyici bir romandır.
Kitaba giriş yapmadan önce biraz yazar hakkında bilgi vermek istiyorum.
Yazarımız Ryunosuke Akutagawa, "Japon kısa hikâyeciliğinin babası" olarak kabul edilir ki Japon edebiyatının kayda değer ödüllerinden olan “Akutagava Ödülü” onun adını taşımaktadır. Büyük romanlar yerine vuruş gücü yüksek, ironik, psikolojik derinliği olan ve insan doğasının bencil yönlerini açığa çıkaran kısa öyküler yazmıştır. Doğduktan kısa bir süre sonra annesi akıl sağlığını kaybetmiştir. Bu yüzden yazar, dayısı tarafından büyütülmüş ve soyadını ondan almıştır. Hayatı boyunca annesi gibi delirme korkusu yaşadığından hayatının son yıllarında ağır uykusuzluk, halüsinasyonlar ve derin bir varoluşsal kriz (melankoli) yaşamıştır. Henüz 35 yaşındayken, arkasında "Geleceğe Karşı Duyulan Belirsiz Bir Kaygı" yazdığı bir intihar mektubu bırakarak yüksek dozda uyku hapıyla yaşamına son vermiştir.
…
Kitabın da adını aldığı ayrı zamanda ilk öyküsü olan Raşoman; kıtlık, sefalet ve amansız bir fırtınanın ortasında işinden yeni kovulmuş ve açlıktan ölmek üzere olan çaresiz bir uşağın, ölülerin saçlarını yolup peruk yapan yaşlı bir kadınla karşılaşmasını konu alıyor. Yaşlı kadının hayatta kalmak için bu eylemi yapmak "zorunda" olduğunu savunması üzerine, başlangıçta kadının eylemine tiksintiyle yaklaşan uşak, ahlaki değerlerini bir kenara bırakarak kadını soyup eşyalarını çalarak kaçar. Öykü, büyük bir açlık ve sefalet karşısında toplumsal ahlakın, vicdanın ve dürüstlüğün saniyeler içinde nasıl yok olabileceğini sarsıcı bir şekilde gözler önüne sererken bizlere "İnsanlar hayatta kalmak için ne kadar ileri gidebilir?" sorusunun trajik cevabını anlatıyor. Anlatı boyunca yazarın kendi akıl sağlığının bozulma süreci, yaşadığı ağır şizofrenik ve paranoid sanrılar, doğrudan birinci ağızdan
Yazarın seride en keyifle yazdığı kitap buymuş, benim içinse tam tersi en az keyif aldığım kitap bu oldu. Olaylar bana oldukça zorlama geldi.
O dönemi bir kenara bırakalım, günümüzde bile hiç tanımadığınız birinin sizi ilk gördüğü an öpmesi normal karşılanacak bir durum değil. Erkek karakterimiz, kadın karakterin kolunu tutup ona sarkıntılık yapan birini dövüyor ancak beş dakika geçmeden kendisi kızın dudaklarına yapışıyor. Kadın karakterimizde çok farklı değil. Bir kadının bir erkeğe gülümsemesini bile ayıplarken çok geçmeden arka bahçede erkek karakterimizle oldukça samimi anlar yaşıyor. Bu açıdan bakınca aslında tam da birbirlerine uygun bir çift olduklarını düşünüyorum. Başkaları yapınca ahlaksız namussuz oluyorlar, kendileri yapınca çok masumlar.
Karakterlerin birbirlerine karşı hissettikleri şey aşktan ziyade arzuydu. Aralarında derin bir aşk hissedemedim. Erkek karakter inanılmaz derecede pasifti. Kadın karakterinde güçlü olduğu ise evden kaçması, sürekli abisine bağırıp çağırması gibi oldukça ergen tavırlarla gösterilmeye çalışılmış. Sonuç olarak ne ana karakterleri ne de kurguyu sevebildim.
