Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.
Cahit Sıtkı Tarancı
“Sessiz insanlar, doğru insanların yanında konuşkan olurlar.” Çünkü sessizlik çoğu zaman yanlış anlaşılmaktan, duyulmaktan umudu kesmekten doğar. İnsan, sesinin yankı bulmayacağını hissettiğinde susar. Ama doğru insanların yanında, kelimeler boşa düşmez, yargılanmadan dinleneceğini bilir. İşte o zaman, suskunluk yerini söze bırakır. Şairin dediği gibi: “Konuşursam seni çağırmış olurum, Sussam kendimi çağırmış olurum.” Sessizlik, bazen bir sığınaktır ama gerçek anlamda anlaşılacağını hissettiğin yerde kelimeler özgürleşir.