eda
@ilunga
Dünya altından kaymış ve yalnız bırakılmıştı. Her zaman bunun olacağından korkmuştu, ölümden korktuğundan da çok. Ölmek kendini yitirmek ve diğerlerine katılmaktır. O ise kendini kurtarmış, diğerlerini yitirmişti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayattaki her şey gibi zamana zaman tanırsanız her şeyi çözümler.
Sayfa 243
“İyi ki hatıralar bir yere gitmiyor…
Biz onlara tutunarak unutuyoruz ölümü
Biz onlara tutunarak dünyaya inanıyoruz
Biz onlara tutunarak yalnızlığı seviyoruz.”
Sanıyorum zavallı adam atları kamçıladığının bile farkında değildi. At diye, olanca öfkesiyle parasızlığa vuruyordu belki de doktorsuzluğa, çaresizliğe ve ümitsizliğe vuruyordu.
