On Üç Pipo & Tröst (İlya Ehrenburg)
Sovyet edebiyatının usta kalemlerinden İlya Ehrenburg'un "On Üç Pipo" ve "Tröst" eserlerini bir araya getiren bu derleme, kapitalist sistemin çürümüşlüğünü ve insanlığa faturasını çarpıcı bir edebi kurguyla teşhir eder. "On Üç Pipo"da Avrupa'nın farklı coğrafyalarından ve sınıflarından insanların yaşamlarına dokunan pipolar üzerinden; savaşın, yoksulluğun ve burjuva ahlaksızlığının yarattığı yıkımlar son derece vurucu kısa öykülerle resmedilir. "Tröst" (Avrupa'nın Yok Edilişi Tarihi) ise, kâr hırsının sınır tanımadığı emperyalist tekelci kapitalizmin, bütün bir kıtayı ve insanlık birikimini nasıl göz kırpmadan felakete sürükleyebileceğini anlatan keskin bir politik kara mizahtır. Ehrenburg, her iki metinde de sermaye egemenliğinin yarattığı yabancılaşmayı, faşizmin yükseliş koşullarını ve emperyalist paylaşım savaşlarının absürtlüklerini tarihsel materyalist bir duyarlılıkla edebiyata taşır. Sınıf mücadelesinin ve sömürünün sadece kuramsal metinlerle değil, sanatsal tahayyülün ironisiyle de ne denli güçlü tartışılabileceğini gösteren bu çalışma, politik edebiyat okumaları için vazgeçilmez bir eserdir.
Oblomovluk
Kitabın önsözünde de belirtildiği üzere bu kitapta önemli olan baş karakter Oblomov değil Oblomovluktur.
Yazar Gonçarov başta İlya İlyiç Oblomov olmak üzere Eski Rusya’nın içinde bulunduğu durumun sosyolojik yapısını bir insan( Oblomov) üzerinden anlatmaya çalışmıştır. Bu kitap yalnızca sosyolojik bir tespit değil hastalığı teşhis ve aynı zamanda o dönemde yaşamış kişilere yapılan bir eleştiridir. Eski Rusya’yı Oblomov üzerinden gösterirken yazar, yaratmaya çalıştığı, batılılaşan Yeni Rusya’yı Oblomov’un en yakın arkadaşı Ştolts üzerinden temsil ediyor. Çok yakın iki arkadaş olmalarına rağmen iki zıt kişilik olduklarını ve birbirlerini hiç anlamayacakları gerçeğini de söyleyelim. İşin en ilginç yanlarından biri de iki arkadaşta çok farklı kişilikler olmalarına rağmen farklı zamanlarda Olga Sergeyevna adında güzel bir kadından hoşlanmaları hatta deliler gibi aşık olmaları.
Genel olarak Oblomov yani İlya İlyiç’in asil bir ruha sahip, iyi bir insan olduğunu söyleyebiliriz fazlasıyla misafirperver, cömert lakin bir o kadar da uyuşuk, hayalperest, konfor alanını terk edemeyen, geleceğin belirsizliği altında ezilen ,gerçek hayattan oldukça kopuk, derebeyi olmasına rağmen karar vermekte zorlanan birisi. Derebeyleri her zaman büyük bir sıfata sahip olmuştur o dönemde, kendi nüfuzu altında yüzlerce köylü bulunmaktadır fakat Oblomov tam tersine çiftliğinden uzakta birkaç aracı ile çiftliğini yönetmeye çalışıyor aslında çalışmıyor da sadece ona gönderilen parayı alıyor desek daha doğru olur.
Ştolts tam tersine belki Oblomov kadar asil bir ruha sahip değil ama düşünme ve çözüm üretme becerisi oldukça iyi, çalışkan, haklarını bilen birisi. Oblomovu değiştirme çabası takdire şayan lakin oldukça güç olduğu da aşikar. Her şeye hatta Oblomov’a rağmen dostunu düştüğü bu bataklıktan
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Suç ve Ceza1000Kitap
SUÇ VE CEZA
Kitabın karakterleri
-Rodion Romanoviç Raskolnikov: Başkarakter Rodya
-Alyona İvanovna: Tefeci kadın
-Lizaveta: Tefecinin kardeşi
-Bay Marmeladov: Sonyanın babası meyhanedeki sarhoş adam
-Katerina İvanovna: Marmeladov’un eşi
-Lippevehzel: Katerina’nın ev sahibi
-Amalya Feodorovna: Raskolnikov’un ev sahibi
-Nastasya: Hizmetçi
-Pulheriya Aleksandrovna: Rodyanın annesi
-Avdolya Romanocna: Dunya, Duneçka Rodya’nın kız kardeşi
-Pyotr Petroviç Lujin: Dunya’nın nişanlısı
-Andrey Semyoniç Lebezyatnikov: Lujin’in ev arkadaşı
-Razumihin: Rodyanın arkadaşı
-Nikodim Fomiç: komiser
-İlya Petroviç: Komiser yardımcısı
-Zamyatov: Karakol sekreteri
-Zosimov: Hekim
-Arkadiy İvanoviç Svidrigaylov: Dunyanın işvereni
-Marfa Petrovna: Svidrigaylov’un karısı
Rodya annesi ve kız kardeşinden ayrı olarak yaşayan bir hukuk öğrensi düştüğü maddi sıkıntılar sebebiyle öğrenimine ara vermiş parlak bir öğrencidir. Annesinin göndereceği parayı beklerken değerli evinde ve üzerinde verilebilecek değerli şeyleri tefeciye götürerek hayatına devam etmeye çalışır. Bir gün bu sıkıntılardan dolayı yaşadığı bir buhranla telefici kadını öldürmeye karar verir ve yaptığı cinayetle hayatının dönüm noktasını yaşar. Bir daha hayatı istese de eskisi gibi olmayacaktır..
Suç ve Ceza okumaktan aşırı keyif aldığım bir kitap oldu. Karakterler fazla olsa da her karakterin kendine ait bir unutulmaz bir işlevi var. Bizi çok farklı sorgulamalara itiyor olurken fakir bir öğrenciyle elinin bu kadar açık ve cömert olması rahata kavuşmak için işlediği cinayette çaldığı eşyalarım yüzüne bile bakmadan gömmesi en ironik olanı ise hukuk öğrencisiyken bir cinayet planlaması ve planda olmayan yeni bir cinayet işlemesi bu işlediği cinayetten dolayı hastalanması ama kendini ölmesi gereken birini öldürdüğü için topluma iyi
Roman, İlya İlyiç Oblomov adlı Rus asilzadesinin yatağında uzandığı uzun bir sabahla başlar. Daha ilk sayfalarda onun hayat karşısındaki hâli anlaşılır:
Ev dağınıktır, mektuplar birikmiştir, taşınması gerekmektedir, köyündeki işleri kötü gitmektedir ama Oblomov hiçbirini çözemez. Sürekli düşünür fakat düşünce eyleme dönüşmez.
Onun uşağı Zahar de efendisine benzer biçimde düzensiz ve tembeldir. İkisi arasındaki ilişki bazen komik görünür ama aslında çürümüş bir yaşam biçimini temsil eder. Evde sürekli aynı döngü vardır:
konuşmak,
şikâyet etmek,
plan yapmak,
ama hiçbir şey yapmamak.
Roman burada sadece bir adamın tembelliğini anlatmaz; eski Rus aristokrasisinin çözülüşünü göstermeye başlar.
Kitabın en önemli bölümlerinden biri “Oblomov’un Rüyası”dır.
Burada çocukluğunun geçtiği Oblomovka anlatılır.
Oblomovka neredeyse zamanın akmadığı bir yerdir:
herkes sürekli yemek yer,
uyur,
çalışmaktan kaçınır,
hayatı olduğu gibi bırakır.
Çocuk Oblomov:
düşmesin diye korunur,
yorulmasın diye engellenir,
tek başına karar almasına izin verilmez.
Bu yüzden büyüdüğünde gerçek hayatın sertliği karşısında iradesiz kalır. Çünkü çocukluğunda mücadele etmeyi hiç öğrenmemiştir.
Roman aslında burada şunu söyler:
İnsan sadece karakteriyle değil, yetiştiği atmosferle de şekillenir.
Oblomov’un pasifliği doğuştan değildir; yıllarca öğretilmiş bir yaşam biçimidir.
Andrey Stolz sahneye girdiğinde romanın enerjisi değişir.
Stolz:
yarı Alman disiplinine sahip,
çalışkan,
hareketli,
modern dünyaya uyum sağlayan biridir.
Oblomov’un tam tersidir.
Ayyy ben Harris'e bayıldım ya kitap çok basit bir kitap Rachel abla cok üzerine düşünmüyor bence kitaplarının ama karakterlerin hepsi cok tatlı oluyor İlya ve Shane'in yeri elbette ki farklı ama onların kitabı hariç en sevdiğim kitap bu oldu ya diyorum ya Harris'e bayildim tam bir güneş ya sürekli konuşsun dinlerim. onu istiyorummmm
Her ay GameChangers serisinden bir kitap okuyorum serisinde sıradaki kitap Troy ve Harris'in hikayesinin anlatıldığı Role Model idi. Bir süredir korkunç bir reading slump yaşıyordum ve bu kitap bana kelimenin tam anlamıyla ilaç gibi geldi.
Gerçekten ilk iki kitaptan sonra en beğendiğim hikaye Troy ve Harris'in hikayesi oldu. Troy, korkunç takım arkadaşı ile yaşadığı tartışma sonucunda takımından takas edilerek Ottawa'ya geçiyor ve hem yeni bir takıma hem de yeni bir şehre alışma sürecinde yeni takımının sosyal medya danışmanı olan Harris ile tanışıyor. Troy, yıllarca herkesten yönelimini gizlemiş bir hokey oyuncusu olarak Harris'in bu takımda ve çevresinde gördüğü kabul ile fazlasıyla afallıyor. Çocukluğundan beri babası tarafından ona dayatılan "erkeklik" algısının altında ezilmekten yorgun düştüğü ve hayatının tamamen tepetaklak olduğu bu süreçle beraber kendisiyle, kimliğiyle ve olduğu kişiyle barışıyor.
Troy bana kalırsa Ilya ve Shane'den sonra seride yazılmış olan en derinlikli karakter. Serinin önceki kitaplarında hissettiğim o duygu yüzeyselliği bu kitapta çok azdı. Troy sürekli kendini ve iç dünyasını anlamaya çalışıyor ve bir şekilde Harris'e "layık olmak" için çabalıyor.
Onları okumak o kadar güzeldi ki tarif edemem. Shane ve Ilya, Scott ve Kip ikililerinden sonra benim favori çiftim kesinlikle Troy ve Harris oldu. Dürüstlükle söyleyebilirim.
Kitaba 10 üzerinden 6 puan verdim.