Metin Sevil sosyal medyada paylaştığı denemeleri bir kitapta toplamış.
.
Asr Suresi çok kısa ama bu kısalığının yanında az kelam ile çok şeyin anlatıldığı, derin anlam yüklü bir suredir. İnsanların çoğunu ziyanda olduğu, bundan sadece iman edip salih amel işleyenlerin ve birbirini hakkı ve sabrı tavsiye edenlerin müstahsına olduğunu bildirir. sayfa 13
.
Bu kısa denemelerini dokuz başlıkta toplamış.
Ekim 2015 de başlayan sosyal medya paylaşımları Kutlu Yayınevi nden ikiyüzdoksaniki tanesini paylaşmış kitabında.
.
Gençliğinde; yoğunken, sağlıklıyken, koştururken, telaşeliyken, ölüm uzak gözükürken Allah'ı an, ölümü/kabiri/hesabı hatırla, günahlardan kaç, namazını ve diğer ibadetlerini aksatma! Böyle yap ki piri ifade olup da bunları sürekli yapar olduğunda bir nebze olsun teselli bulasın. sayfa 57
.
Oradan buradan başlığında seksenaltı denemesini paylaşmış. Bir alıntısı aşağıya bırakıyorum.
.
Artık birisi/birileri de çıkıp; "Domuz eti haram değildir, o ayetin tercümesi hep yanlış yapılmıştır, gerçek manası o değildir, yanlış okuyor, yanlış yorumluyorsunuz, orada asıl anlatılmak istenen..." derse hiç şaşırmayacağım sayfa 129
.
Yazarın diğer kitapları Cevap Bekleyen Sorular, Dini Hurafesiz Yaşamak, Düşün Korkma Sor ve 12 Eylül Müdahalesi Ezberler ve Gerçekler
.
Kısa Kısa
Metin Sevil
"33 PENCERE"
Edebiyat, bazen aklın sınırlarını zorlayan bir fikri, kalbin en derin hissiyatıyla buluşturduğunda gerçek büyüsüne kavuşur. Ne sadece bir tefekkür metninin tercümesi, ne de kuru bir şerh. O, hakikat okyanusunda süzülen damlaların, bir şairin gönül fırtınasında yeniden hayat bulmuş hali.
Hakikatin farklı veçhelerine açılan 33 ayrı kapı, 33 ayrı nefes, 33 ayrı tefekkür anı.
Yazar, okuyucuyu bir binada dolaştırıp her odada farklı bir pencereyi aralamaya davet ediyor. Her bir pencere, insanın iç dünyasından evrene, inançtan âhlaka, varoluşsal sorgulamalardan gündelik hayatın inceliklerine uzanan geniş bir perspektif sunuyor.
· Kiminde âyet ve hadislerin şiirle yoğrulduğu bir tefekkür var
· Kiminde gönül fırtınalarının billurlaştığı lirik bir sızlanış
· Kiminde çağın sorunlarına İslami bir perspektiften bakış
· Kiminde sadece bir gülü, bir kuşu, bir çocuğu seyretmenin huzuru
Eseri anlamak için sadece gözle değil, gönülle de okumak gerekir. “Kalbin ve hissiyatın, akıl ve fikriyatın ikisine birden” sesleniyor. Şeair-i İslamiye okyanusunda derin bir iman şuuruyla yüzen şair, hikmeti asla kafiyeye feda etmemiş. Her beyitte mana önce gelmiş, duygu şiirin kalıbına sığmayacak kadar engin olmuş.
Her cümlesi insanın içinde fırtınalar koparan bir eseri manzum hâle getirmek; ilim, irfan, edebî zevk ve büyük bir cesaret istiyor.
Belki de en kritik soru şu: Bir gayeye koşmanın şevkiyle hareket etmiyor musunuz? Gayeniz engin bir deniz (bahr-i muhit), siz de bir balık gibi hissediyorsanız ancak o zaman bu iş becerilebilir.
Bu eser, okyanusun derinliklerinden süzülüp gelen billur damlalar gibi. Kimi aklı, kimi kalbi, kimi de her ikisini birden titretiyor. Ve belki de en önemlisi, okuru kendi iç yolculuğuna çıkmaya cesaretlendiriyor.
Peki ya siz? Bir damla mı olacaksınız,
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Farklı çatılar altında erkenden olgunlaşmak
Füruzan’ın Parasız Yatılı’sını okurken, sayfaların arasında dolaşan o küçük kızda sanki kendi küçüklüğümü, kendi çocukluğumun gölgesini izledim. Zor zamanların ortasında sadece içindeki o saf okuma hevesine tutunarak ayakta kalmaya çalışan, o hayaller adına erken yaşta büyümek ve farklı çatılar altında tek başına yürümeyi öğrenmek zorunda kalan bir çocuğun mücadelesiydi bu. Kitaptaki o buruk yalnızlık, geçmişimin saklı odalarına dokundu ve içimdeki o çocuğun sessiz çabasına bir ses oldu.
Her bir öyküyü okurken kendi çocukluk sızılarımdan parçaları satır aralarına iliştirdim. Anladım ki insan, bazen en çok sığınması gereken yaşlarda bile hayatın karşısında bir 'yatılı' gibi tek başına kalabiliyormuş. Şundan son derece eminim: Okuyan her insanın kendinden bir parça bulacağı bir öykü kitabıdır bu.
İlk hatmim. Hamd alemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur. Alemlere rahmet Peygamberimiz Muhammed (s.a.v)'e, aline ve bütün ashabına yaratılmışlar adedince salat ve selam olsun. Allah Kuran'ın nurundan pay almayı nasip etsin, onun çizgisinde daim kılsın. Amin, ecmain.
Kadere iman ediyoruz ancak hep kafamızdan acaba şöyle davransam ne olurdu ya da o gün oraya gitmesem ne olurdu gibi düşünceler hep içimizde olur. Bu kitabı okuduktan sonra insan ne seçim yaparsa yapsın hayata bakışını değiştirmediği için yani aynı insan olarak yaşadığı için aslında deneyim farklı olsa da hissettiği duygular benzer oluyor diye bir farkındalık yaşadım.
Puan vermedi
Lisedeyken okumuştum, karakteekerlerin adını hatırlamıyorum ama Antepte baraj yapımından dolayı ayrılan iki ailenin aşık çocuklarından bahsediyor, bir türlü denk gelemeyişleri, göçün yarattığı tahribatlardan ve köyden kente geçişin insanların hayatları üzerinde ki etkisinden... Neden mi şimdi aklıma geldi, tıpkı bu kitaptaki gibi derin duygulara kapıldığım bir dönemdeyim, öyle yoğun hissediyorum ki her duygumu sanırsın yeniden on altı yaşına dönmüş gibiyim...
