Nerede okumuştum,ölüme mahkum edilmiş biri söylüyor, ya da düşünüyordu. Sonsuz bir karanlığın, sonsuz bir denizin ortasında, ayakta durulabilecek bir kaya parçasının üstünde sonsuza kadar durmaya razıydı, bile bile ölmektense.Yaşamak, sadece yaşamak! Hayat ne olursa olsun , yaşamak...Ne kadar doğruydu! İnsan obur bir yaratıkmış !
Şu rahiplere yüreğim acıyor. Hoşuma da gitmiyorlar ama bence de bu, insanlar arasına girdim gireli ,en önemsiz şeydir. Fakat ben onlarla birlikte acı çektim ve çekerim; tutsaktır onlar bence,damgalıdırlar.Kurtarıcı dedikleri ,onları zincire vurmuştur. Düzme değerlerin ve uydurma sözlerin zincirine! Ah,biri çıksa da onları kurtarıcılarından kurtarsa!