Machajski
@immanuell
25 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Aubrey merakını uyandıran nesnenin yakınında olsa da, bu gizemi çözmeye çalışmanın daimi heyecanından öte bir mükafat elde edemiyordu; böyle olunca da, genişleyen hayal gücü, doğaüstü bir şeyle karşı karşıya bulunduğunu düşünmeye başlamasına yol açtı.
Reklam
Zaten hep böyle olmaz mı?Edebiyat
Onu izledi; temas kurmaları mümkün olmadığından, tamamen kendi içine kapanmış, çevresindeki nesnelerle ilgili gözlemlerini, onların varlığına verdiği sözsüz onay haricinde pek belli etmeyen bir adamın kişiliğini kestirmenin imkansızlığından ötürü, hayal gücünün uçuk fikirlere meylini kışkırtıp kısa zamanda bu adamı bir macera romanının kahramanı biçimine soktu, gözleri önündeki şahsı değil, kendi düşüncelerinin mahsulünü gözlemlemeyi kararlaştırdı. Onunla tanıştı, ilgisini ona yöneltti, bu dikkati öylesine ilerledi ki, her zaman onun varlığını fark etmeye başladı.
Ama önce dünyaya vampir olarak gideceksin,
Kabrinden bir hışımla çıkacak cesedin;
Bir hayalet gibi musallat olacaksın yuvana, Kanını emeceksin kendi ırkından her kim varsa;
Kızından, bacından, karından oracıkta Yaşam suyunu çekip alacaksın gecenin yarısında;
Lakin kül rengi cesedini beslemek için
Mecbur kaldığın ziyaretten nefret edeceksin;
Kurbanların vermemişken son nefeslerini, Bilecekler ki artık iblistir efendileri;
Sen ki lanetlisin, onları da lanetledin, Sapından yukarıya soldu işte çiçeklerin.
Fakat suçun sebebiyle öleceklerden
En genci, ziyade sevdiğin bütün hepsinden,
Bir babanın ismiyle kutsayacak seni,
İşte o kelime ateşlere salacak yüreğini!
Ama mecbursun işini tamamlayıp yok etmeye,
Yanağında kalan rengi, ışığı ise gözlerinde;
İzlemek zorundasın son bir donuk bakışla Buza kesmiş cansız maviliği ve sonra, Kirlenmiş ellerinle bozacaksın
Örgülerini onun sarı saçlarının;
Yaşadığın günlerde o bukleler
Sevginin en hoş timsaliydiler;
Şimdi artık nişanedirler oysa,
Her yere taşıdığın acılarına.
Lakin yine akacak kanı en sevdiğinin, Korkunç ağzınla, gıcırtısıyla dişlerinin, Sokulacaksın yine kasvetli mezarına;
Git - mezar cinleriyle, ifritlerle lafla;
Çekip gidene dek onlar da dehşet içinde, Kendilerinden bile lanetli bu hortlağı görünce."
Bu hikayenin dayandığı batıl itikat, Doğu' da çok yaygındır. Araplarda sıklıkla görülür fakat Hıristiyanlığın kuruluşunun sonrasına dek, Yunanlılara sirayet etmemiştir. Mevcut biçimini ancak Latin ve Yunan kiliselerinin ayrılmasından itibaren kazanmıştır; bu dönemde, onların bölgesine gömülen bir Latin'in bedeninin çürüyüp bozulmayacağı düşüncesi hakim olmuş, mezarından çıkıp genç, güzel insanların kanıyla beslenen ölülerle ilgili giderek çoğalan, hala anlatılan nice şahane öykünün konusunu oluşturmuştur. Ufak değişikliklerle Batı'ya, Macaristan'ın, Polonya'nın, Avusturya'nın, Lorraine'in her yerine yayılan inanca göre vampirler geceleri kurbanlarının kanından bir miktar içerler; kurban zayıflar, kuvvetten düşer, hızla helak olup gider.
Bu insan görünümlü kan emicilerse şişmanlardır, beslene beslene damarları öyle şişer ki bedenlerindeki tüm delikler den, hatta ciltlerinin gözeneklerinden bile kan akar.
Vampir türünün yaratıcısının ilginç sonuAlıntı
Polidori kısa hayatının sonuna doğru bir kaza geçirdi ve sağlığı kötüye gitmeye başladı. Tıp mesleğinden ve edebiyattan uzaklaştı. Hukukla olan ilişkisi de kısa sürdü. Bir doktordu, ama kendi doktoru olamadı. Dozunu kaçırdığı ilaçlar, 1821 'de genç yaşta ölümüne sebep oldu. 1815'te, kısaca "düş görürken yürümek" olarak açıkladığı "Oneirodynia" hastalığı üzerine akademik bir tez kaleme almıştı. Bundan bir yıl sonra, normal bir insanın uyuması gereken zaman diliminde uyanık kalan, tatlı düşler yerine canlı kabuslarla muhatap olan, geceye ait bir kahramanın öyküsünü anlatacak ve edebiyat da onun gösterdiği düşün karanlığında yürümeye devam edecek, bu modern kahramanın adımlarını takip edecekti. İki yüz yıldır olduğu gibi...
Reklam