John Peter EckermannAlıntı
Kilise yönetmeliklerinde birçok aptalca şey var. Doğal olarak hakimiyet kurmak istiyor; o zaman da boyun eğen, idare edilmeye yatkın, tutucu bir kitlesi olması gerekiyor. Yüce, dolgun maaşlı ruhanilerin en çok korktuğu şey, alt tabakaların aydınlanmasıdır. Bu kitleleri olabildiğince uzun bir süre İncil'den yoksun bırakan yine onlardı. Hem Hristiyan, hem de yoksul bir cemaat üyesinin, dolgun maaşlı bir piskoposun ihtişamı konusunda ne düşüneceği ortada; görkemli piskopos altı atın çektiği saltanat arabasıyla ortalıkta dolaşırken, cemaat üyesi İncil'de havarileri ile alçakgönüllü bir tavırla yaya olarak yürüyen Hz. İsa'nın yoksulluğunu ve fakirliğini görecekti tabii!" "Luther'e ve reformasyon hareketine," diye devam etti Goethe, "genellikle neler borçlu olduğumuzu hiç bilmiyoruz. Düşüncelerimizdeki tutuculuğun zincirlerinden kurtulduk; gelişen kültürümüzün sonucu olarak, kaynaklara dönmek ve Hristiyanlığı kendi saflığı içinde kavrama yetisini kazandık. Tanrı'nın yarattığı yeryüzünde sağlam ayaklar üzerinde durmak ve tanrısal yetiye sahip insan doğamızı hissetmek cesaretini yeniden edindik. Düşünsel yönden kültür ne kadar ilerlerse ilerlesin, fen bilimlerinin kapsamı istediği kadar genişleyip derinleşsin, insan ruhu ne kadar gelişirse gelişsin, insan İncil'in İsa'nın yaşamını anlatan bölümlerinde pırıl pırıl parlayan ve ışık saçan Hristiyan etik kültürünün ve yüceliğinin ötesine geçemeyecektir!" 59 Yeni Ahit, I. Selanikliler, 19. 750
Dan KaplanDüşünce
Kerouac "beat" kelimesinin "beatific (kutsayan)" ya da "beatitude (ahiret mutluluğu)" anlamlarında dini önemi de olduğunu fark etti. "Beatitude" Beatlerin dini tarafına vurgu yaptı ve İsa'nın İncil'deki "beatitudes" adıyla geçen sözlerine ruhen uysal, merhametli, kederli olmak ve kalbin temiz olunması gerektiği açılarından açık bir göndermeydi. Bitkin ya da sefil olmak onların doğruya ve Tanrı'yı bulmaya daha yakın oldukları anlamındaydı.
Reklam
Bazı insanlar “Fakat bu sadece Eski Ahit’ti” deyip ekleyebilirler “Bunun yerine gelin ahlak kurallarımızı Yeni Ahit’ten alalım.”
Peki, evet, bu daha iyi bir fikir olabilir. Örneğin İsa Dağdaki Vaazda bazı oldukça hoş şeyler söylemiştir. Bunlar kesinlikle Eski Ahitte bulunan her şeyden çok farklıdır. Fakat Incil'deki hangi ifadelerin doğru olduğunu nereden biliyoruz? Nasıl karar veriyoruz? Bu karar İncil’in dışında bir şeyi temel almış olmalıdır yoksa bu bir döngüsel mantık olur. Tabi “sonraki ayetler öncekilerin yerine geçer” gibi bir şey icat etmezseniz. Bu arada İslam tam olarak bu kuralı uygular. Kuran’ın başlarında, yani Mekke’deyken oldukça hoş şeyler vardır. Fakat Medine’ye gidildikten sonra, tarihi durumlarla ilgili sebepler dolayısıyla söylenenler daha çok savaşçı olur.
Tanrı putunu koruyalım adlı çalışma :)Alıntı
Şarkılardan bahsetmişken “Süleyman’ın” Şarkısı (Ezgiler Ezgisi olarak da bilinir, ki bu daha iyi bir isimdir çünkü kesinlikle Kral Süleyman tarafından yazılmamıştır) Incil'deki tek seksi kitaptır. İznik Konseyinin onun resmi kanona girmesine izin vermiş olması oldukça şaşırtıcıdır. İşte onun hakkında oldukça eğlenceli bir şey: En ünlü İngiliz çeviri olan Kral James İncilinin her sayfasının üzerinde yorum satırları bulunur. Süleyman'ın Şarkısı bir kadın ile bir adam arasındaki cinsel aşkın harika şiirsel bir anlatımıdır. Fakat sayfanın üzerindeki Hristiyan yorumu ne der? “İsa’nın ve kilisesinin karşılıklı aşkı.” Değer biçilemez komiklik. Ve ilahiyatçıların düşünüş tarzının su katılmamış karakteridir bu: gerçekten söylenmiş olana aldırmayıp her şeyin bir sembol veya mecaz amacıyla söylendiği numarası yapmak.
"ama bazen bir adamın elindeki İncil... Babanın elindeki viski şişesinden daha tehlikeli olabilir."
İtikatin yerini itikatsizlik, İncil'in yerini akıl, din ve kilisenin yerini politika, gökyüzünün (cennetin) yerini yeryüzü, doğanın yerini çalışma, cehennemin yerini fakruzaruret, İsa'nın yerini insan almıştır.
Reklam
Reklam