İnci Elif
@incinin_elifi
Ben nereye gitsem, biraz senden gelirim...
22 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Hanna’nın yazısına baktım sonra ve yazmasının Hanna için ne büyük bir güç sarfı ve mücadele demek olduğunu gördüm. Onunla gurur duydum. Bu aynı zamanda kederlendirdi de beni, gecikmiş ve harcanmış hayatına kederlendim, hayattaki tüm gecikmelere, tüm harcanmışlıklara kederlendim. Doğru zaman kaçırılmışsa, diye düşündüm, eğer insan bir şeyi kendinden bunca zaman esirgemişse, bir şey ondan bunca zaman esirgenmişse eğer, büyük bir güçle başlasa ve coşkuyla desteklense bile, artık çok geç kalınmış demektir.
Sayfa 163
Reklam
Git, sarıl, ne kadar üzgün olduğunu söyle, sonra vedalaş. Yok, nerede… İlla duygusal bir sahne yaratacağım, illa kendime zırnık koklatmadığım o sonsuz şefkatimle birine iyi geleceğim. Yok “Ben yanındayım”lar, yok “Merak etme, ben hallederim”ler. Bir kez daha ayarsız sevecenliğimin kurbanıyım. Merhametim batsın.
Sayfa 28
Gecesine göre değişiyordu hislerim. O anda çalan şarkıya göre de…
Sayfa 13
“Bu akşam çok hüzünlüsün, Charlie.”
“Kendimi gülünç hissediyorum.”
“Sanırım seni ben üzdüm. Konuşarak seni huzursuz ettim.”
“Hayır, bu doğru değil. Beni rahatsız eden şey hissettiklerimi ifade etmek için gerekli olan sözcükleri bulamamak.”
“Bu duygular senin için çok yeni de ondan. Her şeyi… sözcüklere dökmek her zaman gerekli olmayabilir.”
Sayfa 88
“Sen de ötekiler gibiydin, genç,” diye dudak büktü ona. “Senin de ahlakın, bilgin tıpkı onlarınki gibiydi. Kendi adına düşünüp, kendin gibi davranmıyordun. Senin de fikirlerin, tıpkı giysilerin gibi başkaları tarafından üretilmiş; eylemlerini toplumsal onay biçimlendirmişti.
Sayfa 302
Reklam