Bazı kitaplar kapısını size hafifçe aralar, bazıları ise ilk sayfadan itibaren sizi o dünyanın içine çeker ve bittiğinde bile kalbinizin bir köşesinde yaşamaya devam eder. ilk sayfasından son sayfasına kadar içimi titreten, son zamanlarda okuduğum en sarsıcı, en dokunaklı romanı sizinle paylaşmak için sabırsızlanıyorum: "O Benim Abim".
Herkesin parıltısına, lüksüne, tatil neşesine aldandığı Bodrum’un o ışıltılı maskesini tamamen indirin. Arkasında, 12 yaşında yapayalnız kalan, öz akrabaları tarafından ihanete uğrayıp sokağa atılan küçük Olgu’nun hayatta kalma çığlığı var. Ancak bu hikaye sadece acılardan ibaret değil; bu hikaye karanlığın ortasında parlayan muazzam bir umudun hikayesi.
Sokaklarda yönünü kaybetmiş bir çocuğun, karşısına çıkan Görkem, Kaan ve Benal ile kurduğu o muazzam koruma kalkanı... Sayfaları çevirirken kendime sürekli şu soruyu sordum: “Bizi aile yapan şey gerçekten damarlarımızdaki kan mı, yoksa birbirimiz için neleri göze alabildiğimiz mi?”
İntikamın, adaletin, tehlikeli sokak oyunlarının ve en önemlisi de koşulsuz sadakatin iç içe geçtiği bu roman, beni kelimenin tam anlamıyla büyüledi. İçindeki aksiyon ritmi bir an bile düşmezken, karakterlerin birbirine tutunma çabası gözlerimi doldurdu.
Eğer bu ara sizi derinden etkileyecek, kalbinize dokunurken merak duygusunu da zirvede tutacak gerçek bir hikaye arıyorsanız, "O Benim Abim"e mutlaka şans verin. Bu kitaba kalbinizi bırakacaksınız, kefilim.
İnceledim işte budurHayata Dair
Kitap özetle hayata karşı olan beklentinizi en aza indirin görün bakalım en mutlu hıyar kim?? diyor
Kadere inanın tevekkül edin geçmişte yaşadıklarınızın başka versiyonlarını ihtimal dahiline almayın ya öyle olsaydı daha güzel yerlere gelirdim fln fasa fiso diyor tabii aristodan dizelerle daha farklı terimleri kullanarak ifade ediyor bunları ama sonuç her şekilde aynı ölümü düşünerek üzülüyorsanız ölmeyecekmiş gibi yaşayın diyor ki biz ölmeyi istiyen insanlarız Allah'ın izniyle bu rezil dünyadan daha güzel bir hayat bekliyor bizi yani demem o ki kitap bildiğim şeyleri barındırıyordu bana çok bir şey katmadı ama bildiklerinin 80. tekrarı bile adama yeni şeyler katabiliyor tabii
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Narsis babayla büyümüş bir kız çocuğu düşünelim. O kız çocuğu narsisin ne yaptığını çok iyi bilir esasında. Ezme, eleştirme, kıyaslanma, bir şeylere mecbur bırakılma, hep bir değersizlik hissettirerek büyütülme... Narsis babadan gelen bir kız çocuğu tekrar bir narsis erkeğe âşık olabilir. Çünkü şemasındaki erkek figürü böyledir. Şemasında değersizlik vardır çünkü hep ezilmiş, hep değersiz gösterilerek bir şeyler yaptırılmaya çalışılmıştır... Değersizlik şeması olan biri de narsis biriyle tamamlanacağını düşünür. Oysa tam aksine daha da değersiz hissettirilir.
"İnsan en iyi kendini bilir, bu nedenle karşısındakinin de kendisi gibi davranmasını ve dünyayı algılamasını bekler. Ancak hepimiz farklı deneyimlerden geçerek bugüne gelmişizdir. Bu basit ama fazlasıyla aydınlatıcı bir gerçektir. Herkesin yaşam senaryosu farklılaştığında her şeye bakışı da değişir. İnsan bu yüzden biriciktir ve kimse kimseye benzemez.''
"Bir kadını uzak durarak değil ilgilenerek elde edebilirsiniz. Ama bir erkek her zaman mesafeli bir yerde bırakılarak... Kadın sıcak sever erkekse soğuk..."
"Kırılıp geri çekilmek aksine büyüklüktür, bunu yapamayan çok fazla insan var. Bu geriye çekilme eziklik değildir, tam aksine kızıp bağırmak eziklik olur. Kırılıp geri çekilmek asıl güçlülüktür ve bu çok daha zor bir harekettir. İçe dönmek karşı tarafın sizin gönlünüzü alması için alan açmaktır aksine. Kırıldığınızda bunu yapmanız bu yüzden çok önemlidir."
"Erkeklerde siyah, kahverengi renkler eril enerjiyi, kırmızı ve turuncu tonları da dişil enerjiyi yükseltir."
"Erkek sorumluluk almalı, kadınlar da erkeğe sorumluluğu teslim etmeli."
"Gerektiği zaman kadın ilgiyi kesip geride durmalıdır. Bunu da öfke ile ya da satırlarca yazdığınız mesajlarla yapmamalısınız. Gerçek bir geride durma hareketinde bir
SPOİLER YOKK HERKES OKUYABİLİR️
Öncelikle herkese selam. Bu kitaba başlamadan önce çok fazla soru işaretlerim ve önyargılarım vardı, yalan yok. Bence bu çok da normal.ama Kitaba başlar başlamaz önyargılarımın yersiz olduğunu hissettim. O kadar heyecanlıydı ki anlatamam. İlk 50 sayfasında bile beni içine çekti konusu ve yazarın yazım dili. Kitaptaki vurgulanan olaylar, ikinci kişi olmanın verdiği psikoloji, ve daha bir sürü olay. Çok heyecanlıydı ve beni reading slumptan cıkardı. Ancak bazı nasıl olduğunu kavrayamadığım olaylar oldu kitapda spoiler olmaması için söylemiycem. O yüzden bir puan kırdım. Onun dışında bence kitap fazla pahalı. Ben pdf olarak okudum çünkü bir kitaba 500 tl vermek istemedim. Ki ilk defa pdf olarak okumama rağmen hiç zorlanmadım. Eğer size de pahalı geliyorsa bence hiç düşünmeden pdf indirin. Kitaba geri dönecek olursam cidden içindeki betimlemeler ve anlamlı sözler bence çok güzeldi. Benim kafamı karıştıran bir diğer şey ise küvet sahneleri. Küvetin içinde nasıl o kadar şey yapılabilir ki? Küvet ne kadar büyük iki kişi sığıyor? Banyonun büyüklüğü vb asla kafamda oturtamadım. Küvet dediysem de smut sahne değil.anlatırsam spoiler olacağı için anlatamam küvet sahnelerini. Smut ise biraz var ben çok smut okumayı sevmeyen biri olarak gayet beğendim ve rahatsız olmadım. Bence siz de olmazsınız. Kitabı okuyan varsa eğer bana katılıp, katılmadığınız yerleri söylerseniz sevinirim.
Bir Çöküşün Öyküsü sevdiğim bir Zweig. Ama bugün daha doğrusu artık dün, acaba yanlış mı hatırlıyorum abartıyor muyum diye tekrar okudum. İş çıkışı otogara gittim, arabaya kırk beş dakika olduğu için otogarda biraz sahaflara takıldım. Bir hanımefendi kitap almak istiyor ama karar veremiyordu, anladım, zor olmadı. Çünkü kitapçı diyeceğim kendisine, ısrarla hanımefendiye bir kitap satmaya çalışıyor. İsmi lazım değil kitabın. Ben de kadının önünde Cemile'yi gördüm, çok güzel bir kadın hikayesidir dedim. Eğer yargılamayacaksanız muhakkak okuyun dedim. Belli bu kitap dikkatini çekti, sonra baktım kitapçı tekrar müdahale ediyor, o kitap şöyle o kitap böyle, neyse ben başka kitap bakıyordum zaten, kadın tekrar bana doğru döndü, resmen önündeki kitapları gösteriyor bana. Tamam dedim, anlaşıldı ben seçeceğim. Sonra bu kitabı gördüm. Bakın bu da bir kadın hikayesi ve kesinlikle yerinde olmak istemeyeceğiniz ve olmadığınız için şükredeceğiniz bir kadın dedim. Oradan yine kitapçı gelip demesin mi,ama bunun dili çok ağır diye. Kadına hakaret etmek gibi bir şey bana göre. Neden size ağır mı geldi dedim? Cevabını duymadım içinden söylemiş olabilir. Neyse sonuç itibariyle, Cemile ve bu kitabı birlikte aldı. Ben de tekrar okumak istedim, o kadını bir daha görmeyeceğim ama bu kitabı abartıp abartmayacağımı merak ettim bir daha. Abarttım. Haklıca. Zweig iyi yazıyor. Gayet düzgün anlaşılır bir şekilde de çevrilmiş. Dili filan ağır değil. Nereden uyduruyorlar bilmiyorum.
Umarım sever. Çünkü Zweig okumak bir ayrıcalıktır.
Başka bir standa geçtim oradaki olayı hiç anlatmayayım çünkü roman çıkartabilirim. oradan, şimdi gücüm yok, belki bir gün yazarım.
Ama asıl gücümü tüketen olayı kesin içimden atmam lazım. Bugün otobüste şöyle bir olaya şahit oldum, insanlar sesini yükselterek, bağırarak
Olgunlaşmamış ebeveynlerle aynı hayatı paylaşmak cinsiyet ve dönem fark etmeksizin yetişkinlerin zorlu problemlerinden birisi. Olgunlaşmamış ailelerde yetişmiş ve kendini gerçekleştirememiş ebeveynlere sahip olmak ve o zinciri kırmaya çalışmak da bir o kadar zor.
Dr.Gibson bu kitabında iyi bir literatür taraması yaparak ve hastalarından nokta atışı örnekleri eserinde yer vererek terapi niteliğinde bir kitap ortaya çıkartmış.
Kitap hakkında olumsuz tek eleştirim, aileyle araya sınır koyup duygularımızı net ifade etmemiz gerektiği söylenilmiş. Ancak bunun genç yetişkinlik döneminde oldukça zor bir tavsiye olduğu düşüncesindeyim. Belki de ülkemizde tam bağımsızlık elde etmenin ekonomik sebeplerle de doğrudan bağlantısı olduğundan bu kanıya varmışımdır. Belki de ekonomik özgürlük, kendi aileni kurmak, döngüyü kırmış olmak gibi konuların toplumsal baskıya engel olmadığının da farkındayımdır.
Kitap kendi hayatınıza bakın, insanlardan beklentinizi minimuma indirin ve ailenizi değiştirmeye çalışmayın gibi tavsiyelerle bitirilmiş. Kişisel gelişim okumayı seviyorsanız zaten benim gibi bu kitabı beğeneceğinizi düşünüyorum.
