Gözyaşlarımı akmasın diye uğraşmaktan gözlerim yanıyordu. Annem koluna taktığı dolu sepetle ayakta dikiliyordu. Öğlen saatleriydi, çıtı çıkmıyor, terliyordu. Bizi teselliden ayıran o tek adımı atamadı.
Bunlardan anlaşıldığına göre, dedikodu yapanı sevmemeli, sözüne ve sadakatine güvenmemelidir. O; yalana, gıybete, aldatmaya, hainliğe, haset ve nifaka, insanların arasını bozmaya devam edip dururken ona nasıl kızılmaz.