Babamın ışığının yanında durmuştum.Aietes’i kollarımda
tutmuştum, yatağım ölümsüz ellerin dokuduğu kalın, yün battaniyelerle doluydu. Ama o âna kadar hiç ısınmamıştım bence.
Bir geceliğine sığınılacak, yıldızların parlamadığı ve ayın yüzünü göstermediği bir gecede birkaç saat geçirilecek bir hanı ev sanma şaşkınlığına hiç kapılmadı.