İrEm

Sakın bana ismimi sormayın Sakın gözlerimin tam içine bakmayın Yanımdan geçerken bana dokunmayın. Varsayın ki burada değil, oradayım. Oraya siz gelemezsiniz. Köprüleri yıktılar, gemileri yaktılar, yollar kayboldu. Ben başkayım. Ben uçurumlar kadar tehlikeli Dereler kadar tekinsiz Rüzgarlar kadar esriğim.
Reklam
Kasıklarımda mağara gibi büyük bir yara. Doğurmakla öldürmek arasında uzun ince bir ip. Delirmekle yemek pişirmek arasında kısa kalın bir kalas. Gidip geliyorum. Gidip geliyorum. Her adımda b-i-r-ş-e-y eziyorum. Şimdi o şeyi üzerine kusacağım. Şimdi o şeyle gözlerini oyacağım. Şimdi bak... iyi bak... ben o şey olacağım.
Şimdi ise tutacağım. Bedenim bir hücrede zincire vurulu, ruhum bir fikrin esiri. Korkunç, kanlı, merhametsiz bir fikir. Tek bir düşüncem, tek bir inancım, tek bir kesin gerçeğim var: İdam mahkumu!
Anılar biçim olarak değişmeyebilir, ama yıllar boyu önemlerinin vurgulanması onlara korkunç boyutlar kazandırabilir.
Sayfa 107·Kitabı okudu

İrEm

, bir kitap okudu
Puan vermedi·744 syf.··
2020 144. kitabı
Wilkie Collins
8.8/10 · 1.190 okunma
Reklam