Sen okuduğum en güzel kitaplardan birisin. Öyle nahif, öyle huzur vericisin ki... Sabahattin Ali'yi bu kitapla birlikte tanıdım. Uzun zaman sonra tekrar elime aldım ve ikinci sefer okudum. İkinci defa okuduğum nadir kitaplardan. Eserdeki Raif efendiyi biraz kendime benzetirim. Her şeyi içinde yaşayan, insanları kırmaktan çekinen, naif ruhlu bir bey. Ve bir tabloda hayatının aşkını bulan; saatlerce hatta günlerce, onu izlemekten sıkılmayan bir adam. Ben bu kitaptan çok şey öğrendim. Aşkı iliklerime kadar hissettim. Sonu hüsranla biten kendini, olduğu kişiyi, insanlardan saklayan Raif Efendiye; 'yeter be adam dök içini rahatla yeme, bitirme kendini' demeyi çok isterdim. Demem o ki yine çok çok tavsiye ettiğim bir kitap. Zaten Türkiye'nin en çok okunan kitabıymış. okumadıysanız, elinizdekileri bırakın bu hatmedin. İyi okumalar :)