Şehirde ne zamanki, veba, yangın ve bunlara benzer bir musibet olsa herkes kendini hayır hasanet işlerine verir. Ertesi gün, ondan sonraki gün ise herkes günahlarına döner yine.
Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır filan…
Seninle iyiden iyiye tanışmak, kendimi sana tanıtmak istiyorum. Sonra da vedalaşmak...Bence insanların birbirlerini tanımaları için en iyi zaman ayrılmalarına yakın zamandır.