İ.K
@iremkucuk
Psikolojik Danışman/
30 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bence
Okuduğum ilk Şube Gürbüz kitabı. Dili sade değil kelimelerin akıntısına kapılıp gidemiyorsunuz sürekli durup cümlenin başına döndüğüm sayfalar vardı. Öyküler ne anlatmak istediğini sorgulatan cinsten, akıcı ve kesinlikle okunmalı denilenden değil. Yazarın bu kitabı da kesin öneri değil. Ancak edebi olarak beslenebileceğiniz kısımları var.
Reklam
Gazap ÜzümleriDüşünce
John Steinbeck’i okumak bana her zaman Yaşar Kemal’i okurken hissettiğim duyguları uyandırıyor. Toplumsal bir konuyu sadece okuyup bitirilmesi için değil okurken düşünüp bitirdikten sonra unutmamamız için yazılmış Gazap Üzümleri. Ataerkil bir toplumda annenin aileyi bir arada tutma çabası, açlık ve sefalete karşı halkın yaşamaya direnişi, yeni düzen dedikleri yerde insanlığını unutmuş paragöz mal sahipleri, insan emeğinin sömürülüşü… Muhteşem sadelikte yazılmış ve çok çarpıcı bir roman.
NotBen’den
Kitabı okurken bir psikolojik danışman olarak kendi kütüphanemde bulunan çoğu kitapla özdeşleştirip bildiğim yerlerden geleceğini sanıyordum. Ama bazı kitaplar da bazı teorik bilgiler de o an yaşanılan ilişkilerden, kırgınlıklardan bağımsız kalamıyormuş. Bir dost kaybettiğimi idrak ettiğim şu dönemimde anlaşmak ve anlaşılmak için yanıp tutuştuğum bir ilişkide yolun sonundayken karşımdaki insanın aslında kendi hayatında uçurumun kıyısında olduğunu ve bana değil kendine dahi iyi gelmek istemediğiyle tekrar yüzleştim. Ne kadar anlatmak ve anlaşmak istesem de bunun ancak karşılıklı olduğunda mümkün olacağını biliyorum. Umarım bir gün iyileşmek istersin ve umarım bir gün bu kitabı sen de okursun. Kendimde gördüklerim ve sende gördüklerimi görürsün. Umarım mutlu olmayı seçersin. Şimdilik hoşçakal…
Son pişmanlık fayda etmezEdebiyat
Türk filmlerindeki masum erkeklerin aklını başından alıp kendine aşık eden kötü kadın Mahperkey ve onun tam zıttı özelliklere, güzelliklere ve inceliklere sahip temiz aile kızı Dilaşup! Doğru yolu bulmaya çalışan ve uğurda çokça hata yapan bir İstanbul beyefendisi… Karakterler böyleyken bir dizi tadında kitap çıkmaz mı tabii ki çıkmış. İçindeki entrikayı, Mahperker’in intikamını alırken büründüğü halleri ürpertiyle takip ettim. Tanzimat dönemi’ndeki eserlerin de hakkını vermek gerektiğini düşünüyorum. Başlamak isteyenler için “Son Pişmanlık” harika bir kitap olacaktır.
SON NİHAN KRİZİDüşünce
İyi Aile Yoktur kitabından sonra İyi Toplum Yoktur kitabını okumak içimi dağladı, karamsarlık çukurlarında süründürdü, kendi içimde var olmakla ilgili ciddi suçluluk verici münasebetlere soktu. Gerek var mıydı? Sanmam. Bazı eleştiriler iki kitapta da aynı alıntılarla ifade edilmiş. Esasında acaba İyi Toplum Yoktur’da sosyolojik bir bakış açısıyla, toplumun çocuğa bakışını sadece kendi boyutundan değil bu toplumu tanıyan biri olarak verir mi diye düşünmüştüm. Ama yazarın kendi düşünceleri ve bunun okuyucu üzerinde “bunun dışında bir düşünce doğru olamaz” tesiri o kadar yoğun ki bir süre sonra kendime inanamayıp kendimi karşıt tezler bulmaya çalışır halde buldum. Bence kitabı okuduğunda eleştiren çoğu kişi bu baskıyı hissetti. Yazarın aynı düşünceler üzerinden yazıları ve diğer her türlü düşünceye kendini kapatması beni rahatsız etti. Okuyucularına “siz de mağdursunuz, ailenizin mağduru, toplumun mağduru” diye eleştirirken kendisi de buradan bakıldığında bizlere bu sözler dışında bir tesir bırakamadığının farkında değil. Bildiğimiz toplum gerçekleri var. Bildiğimiz coğrafi gerçekler ve bunlardan psikolojik etkilenme hallerimiz az çok var. Yazar farklı bir şey sunmuyor emin olabilirsiniz. Hatta bazı benzetmeleriyle yıllarca tutunduklarımızı da yıkmaya çalışıyor. Çok üzülerek kendime bunu hissettiren bir kitap okumak yerine, çok daha sert gerçekçi ama bu toplumu bilen, bu eleştirileri yapıyor ama bunlara dayanıyor ve dayatmak yerine yıkıyor, bizimle yanıyor, anlıyor
dediğim kişileri okumayı tercih ederim. Karar okuyanların…
Reklam
Reklam