Sevdiğimiz biri bize okumamız için bir kitap verdiğinde önce onu ararız satırlarda; zevklerini, bu kitabı ellerimizin arasına bırakmaya iten sebepleri, bir kardeşliğin alametlerini. Sonra, metin alır götürür bizi ve unuturuz bizi onun içine bırakan elleri; olabilecek her sıradanlığı önüne katıp sürüklemek bir eserin en büyük gücüdür.
Okuduğumuz kitapları unutmamak için o kitapları konuşabilecek arkadaşlarımız olmalı. Tanıştığımız insanları unutmamak için de o kitapları konuşabilecek arkadaşlarımız olmalı.