Benim hayatımın amacı ne ve onunla ne halt edeceğim? Bilmiyorum ve korkuyorum. Asla istediğim bütün kitapları okuyamayacağım; olmak istediğim bütün insanlar olamayacağım ve yaşamak istediğim bütün hayatları yaşayamayacağım. Kendimi istediğim bütün becerileri edinecek kadar eğitemeyeceğim. Bunları neden istiyorum? Hayatımda mümkün olan zihinsel ve fiziksel tecrübelerin tüm renklerini, tonlarını ve çeşitlerini tatmak ve hissetmek istiyorum. Ve korkunç derecede sınırlıyım. Yine de gerzeğin teki değilim: yavan, kör ve aptal değilim. Günlerini tekerlekli sandalyede geçiren kolsuz, bacaksız bir gazi değilim. Ayağını sürüye sürüye akıl hastanesinin kapısından çıkan o mongolumsu ihtiyar adam değilim. Uğrunda yaşayacağım çok şey var, yine de anlaşılması mümkün olmayacak kadar hasta ve üzgünüm.
Sayfa 31
Reklam
Sana gitme demeyeceğim.
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.
Seni seviyorum. Bunu dalgalara yazacağım. Göklere. Kalbime. Hiçbir zaman görmeyeceksin ama bileceksin. Tüm şairler ben olacağım, hepsini öldürüp sırayla her birinin yerine geçeceğim ve tüm liflerde ne zaman aşk yazıya dökülse senin için olacak.
Sayfa 147
Tek umudum, mutluluğu başka bir yerde bulmuş olmandır. Çok mutlu olmayı hak ediyorsun. Sana bu mutluluğu veren ben olamadığım için özür dilerim.
Sayfa 339
Reklam