Işıl AKTÜRK GÜNEŞ
@isil98
20.9.14
“Sen de mi uyuyamıyorsun?” diye fısıldadı babam. Karanlıkta, yanımdaki şezlongda uzandığını fark etmememiştim. “Bu ara uyuyamıyorum bazı geceler,” diye fısıldadım suçlulukla. “Merak etme, geçer,” dedi şefkatle. “Daha gençsin. Acılar yüzünden uykusuz kalmak için daha çok erken, korkma. Ama benim yaşıma gelince hayatta pişman olduğun şeyler varsa, sabahlara kadar yıldızları sayarak bekliyorsun. Sakın pişman olacağın bir şey yapma.”
Reklam
“Onu kollarımın arasına alır almaz hissettiğim huzuru nasıl anlatmalı? Kalabalığın kafamın içinde dur durak bilmeden dolanan uğultusu, orkestranın tangırtısı ve şehrin iniltisi sandığım amansız gürültü, ondan uzak olmanın huzursuzluğuymuş yalnızca.”
“Her akıllı insan hayatın güzel bir şey olduğunu, amacının da mutlu olmak olduğunu bilir. Ama sonra yalnızca aptallar mutlu olur. Nasıl izah edeceğiz bunu?”
“Bana yalan söylemeni istedim aslında... Çünkü insan ancak kaybetmekten çok korktuğu bir şey için yalan söyler.”
Reklam