Bu isimsiz asker kütlesinin sabrı, ıstırap karşısında muhafaza ettikleri vakar söze sığmayacak kadar büyüktü. Aynı zamanda onları hezimet o kadar utandırmıştı ki, en küçük yardım ve alakaya karşı büyük bir minnet hissediyorlardı.
Mağlup Türk ordusunun Makedonya’nın düşman muhiti içinden aç, susuz ve titreyerek İstanbul’a gelişleri hâlâ kafamda bir kâbus gibi yaşar.
Ama kendi annem bile İnci'nin kusursuz karakterine aldanmıştı, bu da içimdeki isimsiz korkuyu daha da derinleştirdi. Ya herkes İnci'yi sevmekte haklıydı ya da ben yavaş yavaş paranoyak oluyordum.