İsmail Özkan
@ismailozkan
________________EY BİTMEK BİLMEYEN HINCI ZAMANIN,
HER ŞEY BANA KARŞI KENDİ İÇİMDE_____________________
1 Ocak 1978
5 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ruhuna hiçbir gün tahakküm edemedi, macerayı sevmediği halde maceraperest, bedbinliği sevmediği halde bedbin, parayı sevmediği halde ona muhtaç oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Ne yazık ki, kendisinde hiç bir değişiklik hissetmiyordu, zaman çok çabuk geçmiş, ruhu yaşlanmaya vakit bulamamıştı.”
Görünüşümde öyle bir saflık vardı ki, yaşayışıma herkesin karışabileceği izlenimini bırakıyordum.
Kötülüğe karşı direnmeyeceksin sözünden büyük bir ferahlık duyuyorum. İnsana gerçek hürriyeti bu “direnmemek” kazandıracak gibi geliyor bana.
Avlusunun otları taze kesilmiş, minarleri çimenlerin üzerine akmış, kubbeleri yakın çarşılara dökülmüş, sessizlik ve esrar dolu İstanbul camilerinden birinin avlusundaydık. Bir öğleüstüydü. Fırsat buldukça, canım sıkıldıkça, kafamın içine bir başka benlik sokuldukça insanları sevmek için; bir uzlet içinden, bir yoksuzluk ve kimsesizlik içinden, bir varlığın ve kimsenin karışıklığını daha iyi duyabilmek için daima melankolik köşeler arardım. O zaman küçük kumruların gezindiği cami sundurmalarını düşünür; İstanbul’a, bu köprülerin ve sefillerin ve vapurların birbirini düşündüğü, birbirini çağırdığı İstanbul’a bakar kalırdım. …” “Bir Karpuz Sergisi”nden/Sarnıç
