"Acısını hissedemedikten sonra ne önemi var ki! Beynimi kontrol edebilmeyi o kadar çok isterdim ki; düşüncelerime söz geçirebilmeyi ya da geçmişi bir anda silip atabilmeyi... Hiç olmamış ve sanki hiç yaşanmamış gibi. Buna o kadar çok ihtiyacım var ki canımı yakıyor geçmişin izleri."
Olur da bir gün elimde hatırlayacağım tek bir şeyim kalırsa bunun onun gülümsemesi olmasını isterdim.
Zaten küçüklüğümden beri saadeti israf etmekten korkar, bir kısmını ilerisi için saklamak isterdim... Bu hâl gerçi birçok fırsatı kaçırmama sebep olurdu, fakat fazlasını isteyerek talihimi ürkütmekten her zaman çekinirdim.
Çocukluğundan bıçaklanır her şair1000Kitap
Kana karışmadı henüz hikâyemiz
Tanıdık bir hüsrandır hayat bildiğimiz
Sorulsun isterdim aynadaki halim
Başıma çalınmış düzenim, gülerim gamsız
Eylendi ömrün bensiz, tesellin dalgın
Değişmez evin yazgısı seninle gelir
Çocukluğundan bıçaklanır her şair
Sayfa 26 - ProfilKitap
"-Ayrılmak bir solucanın ikiye bölünmesi gibidir. Bölündükten sonra tanımaz birbirini parçalar.
-Bence gidenin, kalanın kucağında bir kucak kor bırakmasıdır.
-Siz çok yanmışsınız.
Diyemedim ki: isterdim, kucağında bir kucak korla kalan ben olayım."
