Bu kitap farklı
İstanbul Sirkeci ile kaderi değişen İTC nasıl kuruldu?
İbrahim Temo ve arkadaşları neler yaptı?
Parti nasıl birleşti?
Cemiyetten fırkaya.
3 paşalar. Dönemi
1908-1918 İTC hükümeti
I. DÜNYA SAVAŞI
Almanya ittifaklığı?
Enver paşa, Talat Paşa,Cemal Paşa
Almanlara güvenmeme
Yukarda gördüğünüz başlıklar ve daha fazlası. İttihat terakkiye olan hayranlığım hocamın bu kitap yazarları içerisinde bulunması beni daha çok meraka sürükledi.
İttihat terakki ve dönemi için akademik bir kaynak.
Adil hafızanın ışığında anlamanız dileğiyle.
Tarihin Dikenli Yolları
Puan vermedi
Yazar bu eserinde Türk yakın tarihinin dikenli yollarında yürür.
Osmanlı'nın son, cumhuriyetin ilk yılları...
İTC, Abdülhamid vs.
Osmanlı Türklerin imparatorluğu, cumhuriyet de Türklerin cumhuriyetidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi·504 syf.··
Beğendi
·2026 12. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 23 Şubat 2026 12:28
eser ilgilisi için önemli makaleler barındırıyor. özellikle cumhuriyetin nev'i şahsına münhasır olarak 1919'da başlayan bir mücadele olmadığı, imparatorluğun devamı olarak şekillendiği olgusu dikkat çekmektedir. eserin herkes tarafından okunmasına salık veririz, okumanın insana katacağı kötülük yoktur.
fakat eserle ilgili bir noktaya önemli bir şerh düşmek gerekmektedir: ermeni tehciri meselesiyle ilgili olarak eser yönlendirici ve bir o kadar da subjektif okumaya açıktır. özellikle tarihi hadiseyle ilgili olarak "soykırım" nitelendirmesi ve insanların bilerek ve istenerek yok edildiklerine yönelik yaklaşım ve değerlendirmeler kabul edilemez.
tarihi hadiselerin değerlendirilmesinde mutlaka okumaların bütüncül ve kapsayıcı olarak yapılması gerekir. sadece bir dönemin ve uygulamanın üzerinden yorum yapmak, bugünü mahkum etmek ancak propaganda olabilir ve fakat buna tarih diyemeyiz. "ermeni tehciri" meselesi üzerinden çok suların aktığı, sadece cumhuriyetle ve bu toprakla sınırlı kalmayan, dönem dönem bilerek ve istenerek "kaşınan" ve buradan kendine ekmek çıkarmak isteyen kişilerin tutumları ile çıkmaza sürüklenmekte, yargılama mekanizmasına bürünenler özellikle İTC, Talat Paşa, Enver Paşa, Bahaddin Şakir, Teşkilat-ı Mahsusa'nın mahkumiyetine karar vermektedirler. aslında mesele "tehcir"den ziyade türkiye ile ilgili hesaplar olmakla birlikte "tehcir" perde konumunda kılıç olarak sallanmaktadır.
isimlendirme mevzunun en önemli satır başlarından birisi olarak değerlendirmeye muhtaçtır: "ermeni tehciri" ile ilgili olarak "soykırım" kelimesinin telaffuz edilmesi bile kötüniyetin ve cephe alışın en bariz göstergesi olup dikkate alınmaya değmez. "tehcir"i anlamak için çok uzak yerlere ve zamanlara değil, üç yıl öncesine bakmak gerekir, coğrafya olarak ise balkanlar'dayız.
İmparatorluğun Son Nefesi1000Kitap
Feroz Ahmad Hoca'nın ufuk açıcı eserlerinden biri. İTC'nin I. Dünya Savaşı'na giriş süreci, Çanakkale Muharebeleri süreci, Doğu Cephesi, 1917-1918 ve çöküş süreçleri olarak kitabı bölümlere ayırmış Feroz Hoca. Aynı zamanda, Birinci Dünya Savaşı tarihçiliğinde sıklıkla tekrarlanan "İTC ve Alman hayranlığı" ezberini yıkıcı bir eser. Kaynakçası çok geniş, özellikle dönemin gazetelerinden ve dönemin aktörlerinin anılarından sıkça faydalanılması içeriği oldukça zenginleştirmiş. İlgilisine, Feroz Hoca'nın birçok kitabı gibi kesinlikle önerilir. 
Feroz Ahmad
Feroz AhmadCumhuriyet'in 100 Günü ve Birinci Dünya SavaşıTarih
Puan vermedi·400 syf.·
2026 4. kitabı
Emrah Safa Gürkan'ın Cumhuriyetimizin 100. yılına özel, Cumhuriyetin 100. yılında çıkardığı iki kitaptan biri olan "Cumhuriyet'in 100 Günü" eseri Cumhuriyet'i kuran ve kurulan Cumhuriyet'in temel taşlarını oluşturan 100 olayı ele almış. Siyasetten spora muhtelif olaylara değinerek hep gördüğümüz siyasi tarih anlatısından uzak, okuması kolay ve görsel olarak zenginleştirilmiş bir eser bizlere sunmuş.
İkinci olarak yazarın Enver Paşa ve Birinci Dünya Savaşına girişimiz üzerine düşünceleri yerleşik tarih anlatısının devamı niteliğinde. Bu hususta eserinde yer alan ifadeler şunlardır:
1. "Yapılan son çalışmalar, 'Umumi Harb'in patlamasının kamuoyunda nasıl bir sürpriz etkisi yaptığının altını çizmekte." (Gürkan, s. 56)
Aksakal'a göre ise Balkan Savaşları'ndan yenilgi ile ayrılmamızdan sonra bağımsızlık için yeni bir savaşa hazır olunmasına yönelik yazılar Osmanlı basınında yer almıştır.
"İster Osmanlıcı ve yayılmacı ister Anadolucu ve etnik milliyetçi olsun, Osmanlıların er ya da geç bir ayakta kalma savaşı vereceği ve nüfusun bu amaç doğrultusunda -zihinsel ve fiziksel olarak- uygun biçimde eğitilmesi gerektiği tezi, dönemin siyasi literatürünün ana fikrini oluşturuyordu." (Aksakal, s. 36)
İstanbul'da yayımlanan büyük bir gazetede Franz Ferdinand suikastinden altı hafta önce Almanya safında genel bir savaşta yer alınabileceğini savunuyordu. (Aksakal, s. 38)
__"Dönemin yayınları, bir 'bağımsızlık savaşı' vermenin yaygın olarak tartışılan bir gerçeklik haline geldiğini akla getirmektedir. Bu bakış açısını benimseme konusunda, halkın zihniyeti Enver'in zihniyetinden farklı değildir: Savaş; Osmanlıların askeri olarak güçlü, siyasi olarak bağımsız bir imparatorluk olarak yeniden ayağa kalkma amacına ulaşmasını sağlayacak bir fırsattı. 1914'e gelindiğinde bu meseleler
İttihat ve Terakki Cemiyeti (İTC)’nin oluşum, kuruluş, iktidar, çöküş ve tarih
sahnesinden çekiliş sürecini konu ediniyor. Tarihsel olaylar açısından roman bakarsak, Sultan II.
Abdülhamid’in son yılları, Selanik’te “Cemiyet”in hürriyet mücadelesi için fikri hazırlık safhası ve
Makedonya’da ayaklanması, 1908 Kanun-i Esasinin ilanı, 1909 yılındaki 31 Mart vakası, 1908-1909
arası iç siyasi çekişmeler, Trablusgarp ve Balkan savaşları, II. Balkan savaşında Edirne’nin geri
alınması, İttihad-ı Anasır beklentisinin çöküşü, Harb-i Umumiye doğru Avrupa ve Osmanlı
Devleti’nin sürüklenmesi, İttifak görüşmeleri, Osmanlı Devleti’nin Birinci Dünya Savaşı’na girişi,
Ermeni Tehciri ve mağlubiyet, Savaş sonunda toparlanma gayretleri, İTC kendini feshi ve Karakol
Cemiyeti ile Mütarekede İttihatçı direniş, Cumhuriyet’in kuruluşu sonrası İttihatçı avı ve tasfiye
süreçlerini ele almaktadır.
Bir dönemin büyük umutlarla filizlenen cemiyetinin, kişisel ihtirasların gölgesinde, geleceği doğru okuyamamanın ve eylem insanlarıyla düşünce insanları arasındaki hassas dengenin bozulmasıyla nasıl çöküşe sürüklendiği, romanda çarpıcı bir şekilde resmedilmiş.
Roman, devletin derinliklerinin toprağın derinliklerinden daha karanlık olduğunu metaforik bir şekilde ortaya koyar.
Ahmet Ümit’in eserlerini uzun yıllar takip etmiş, fakat tekrarların içine düştüğünü düşündüğüm için yeni kitaplarına mesafeli yaklaşmıştım. Ancak bu roman, bana önyargının ne denli tehlikeli bir perde olduğunu bir kez daha hatırlattı; çünkü satır aralarında hem tarihsel bir ders hem de insani bir yüzleşme gizliydi.
