Bugün bir 365 gün 6 saat bitip yenisi başlıyor. Bu sebeple aniden mutlu ve coşkulu değilim. Tam tersine, gecmis günlerin muhasebesi ve geleceğin planlamasını abartili çığlıklar atarak değil, kafamı toparlayıp odaklanarak daha ciddi düşünmek isterim. Bunlar yıllar sonra ya da yillardir kendim için uygun gördüğüm düşüncelerdir, kimsenin yaşantısına müdahale degildir. Sadece, boş işler peşinde değilim. Ha, bu umut etmediğim anlamına gelmez. Sadece umutlarımı takvimin sonundaki bir günün sona erip diğer gunun başladığı anlarda değil, sistemli çalışmak, kendimi egitmek(hiç durmadan) yediklerimi oldugu gibi öğrendiklerimi de hazmetmek ve faydalı dersler cikarmak neticesinde doğru sonuçlarla karşılaşmakta arıyorum. Buyuk beklentilerde boğulmayıp, basitlikleri yineleyip karmaşaya doğru degil, karmaşık gibi görünenleri basitleştirmek ve en doğru yolu görmekle ilgileniyorum. Hatalar olabilir, tekrar etmemek öğrenmek demektir ve hatalarin anlami budur. İnsanlarla ilgili aldığımdan fazlasını vermek, durust davranmak ve yorucu, bencil, enerjimi tuketenlere değil, verici, umut eden ve umut veren, pozitif, kendisinden birseyler öğrenilebilir, kendini yineleyen degil kendini yenileyen, sürekli yapmayacağı şeyleri söylemeyip, ortada varmış gibi ama ilk zorlukta sıvışan menfaatperestleri ve yalanları yaşam bicimi haline getiren "ahlak" sorunlu kisileri degil, söz ve eylemleri tutarlı, dostluğu eminlik veren, karsisindakini tüketmeyen, insani degerleri menfaatine göre artip azalmayan, aradığında yerinde bulunan, saygı ve sevgisini kendi gelir seviyesine baglamayan, özüne sadık, mutluluğu manevi zenginlikte arayan insanları yalnizca dost haneme yazıyorum. Bunlarin bir adim daha ötesi zaten kardeş hanemdedir.
Herkese aradığı mutluluğu ve umutlari bulacağı kadar kendini bulmalarını diler,