Çok yalnızım, hiç kimsem yok! Eğer insanın konuşacak kimsesi yoksa birden içindeki her şey kaynamaya başlıyor ve taşıyor... O zaman artık kendini tutamıyor ve bir ağaç veya taşla konuştuğunu sanıyorsun...
Yirmi yaşında olmadığımız halde bizler de mutlu olduğumuz anları gözden geçirsek, bütün kâinatın karşısında titrediği şu kelimeye ulaşmaz mıyız ? "Hiç!"