Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İn-
cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
Hüznün bütün koşulları hazır.
Elimi uzatsam tutamasam
Olanca sevgimi yalnızlığımı
Düşünsem hayır düşünmesem
Senin hiç haberin olmasa
Senin hiç haberin olmaz ki
Başlar biter kendi kendine o türkü
Gitmiştin — ben ne zaman gelebilecektim?
— Gözyaşlarm içimde duruyor: "Daha kötü mü olur?" ... "Daha kötü oldu"...
Üç kez dönüp bakmıştın.
— Hayır Canım, daha iyi oldu : Beckett'in "daha iyi"si — sen de biliyorsun : daha iyi ağrıdı, daha iyi yağdı...
Özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin...
Özlem, gidip görememendir; ama gidip görmek istemen...
Özlediğin, gidip görmek istediğin — ama gidip göremediğin...
Özlem, gidip görmek istemen — ama, gidememen, görememen; gene de, istemen...