Gece, insanların içinde uyuklayan korkuları uyandırdı; onları uyanık tuttu. Onlan, yani hem insanları, hem korkularını. Bunu açıkça söylemek gerek.
İnsanın yalnız aydınlık, gün yaratığı olduğu da masal. Korkularını bastırıp ister uykuya dalarak, ister göz kırpamayarak— sabahı beklemenin, sabaha gene de ulaşacağını, kavuşacağını ummanın hazzını, öteden beri, duya duya yaşadığını kim çıkıp yadsıyabilir?
Ancak, gece, ine dönüştür; ılık sularda yüzüş, yalanlardan pek çoğunun gerisine, öncesine dönüştür. Kendisi de bir yalana dayansa bile.