Hasanli
@juneydhassanly
3 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
İçimdə qüssədən bir хəzinə var,
Könlüm bir adadır qəm dəryasında.
Açmasam dərdimi, kim bilir nə var,
Ömrümün qaranlıq macərasında?
Hasanli
Oxşar bənzətmə:
Mənim kədər dənizim qalıb sahilsiz, Bilmirəm haraya atam həyat lövbərimi.
Sanki kamançayam Habilsiz,
Bir əldə çaxır şərəfə,
Dərd edib içirəm tövbələrimi.
Ə. Xəyyam
Ola bilməz
***
Fəxr eyləməsin öz gülünə *bülbüli-şeyda,
Bir gül, hələ də sən kimi **xəndan ola bilməz.
Minlərcə gözəllər yetirir gündə təbiət,
Amma, sənə bənzər gözəl insan ola bilməz.
Yüzlərcə əgər hüsnünə adəm ola heyran,
Bir kimsə mənim tək sənə heyran ola bilməz.
Sən tərbiyədə, hüsndə bir başqa gözəlsən,
Rəftarına, əxlaqına nöqsan ola bilməz.
***
Hər xoş görünən kimsəyə aldanma, heyifsən,
Hər xoş görünən kimsədə vicdan ola bilməz.
Bu hüsnlə çoxlar səni istər sevə, ey gül,
Vahid kimi eşqində qəzəlxan ola bilməz!
- Əliağa Vahid
Hasanli
*bülbüli-şeyda - divanə/məftun bülbül
**xəndan - tam açılmaq. Şeirdə gözəlin üzü tam açılmış gülə oxşadılır
İçimdə qüssədən bir хəzinə var,
Könlüm bir adadır qəm dəryasında.
Açmasam dərdimi, kim bilir nə var,
Ömrümün qaranlıq macərasında?
Hasanli
Bizim halımıza tutuldu göylər,
Buludlar bеlini büküb ağladı.
Qəlbimi yatağan duyğular kəsər
Zеhnimdə gəzdikcə kеçmişin yadı.
Unut Məni
Dilim dinməz, kirpiklərim səs elər,
Necə xoşdu - ürəyimi kəs elə...
Qalan ömrə yarım ürək bəs elər,
Unut məni, aldat məni, at məni.
Enişi qar, yoxuşu qar bu yolun,
Yad nəfəsdən buz qayası su olu...
Yalan yolu beş addımlıq su yolu,
Aldat məni, unut məni, at məni.
Sən ömrünün atəşində yananda,
Kölgəndən də gərəksizdim yanında.
Qiymətli bir itik* saxla yadında,
Unut məni, aldat məni, at məni.
Gözdən gözə körpü salmaq nər işdi,
Baxışların meylini tez dəyişdi.
Təzə addım özü təzə döyüşdü,
Aldat məni, unut məni, at məni.
Bu sevdadan nə yetirdik, nə üzdük?!
Dalğasına nə qərq olduq, nə üzdük.
Axır səni düzdə qoydu bu düzlük...
Unut məni, aldat məni, at məni.
- Məmməd Araz
Hasanli
*itik - itki
AyrılıqŞiir
Mən səni həyatda daşa dəyişdim,
Torpağa dəyişdim, məzara döndün.
Mən öz baharımı qışa dəyişdim,
Çinara dönmüşdün, hasara döndün.
Bir ana bənd imiş bu əbədiyyət,
Duydum buza dönən nəfəsimi də.
Anamı əlimdən alan təbiət,
Gözü götürmədi, aldı səni də.
*
Yerə söykədilər mərmər üzünü,
Yalvardım dayanın, əl saxladılar.
Mən özüm örtərdim evdə üstünü,
Burda, qəbristanda torpaqladılar.
Sən getdin, dəyişdi həyatın özü,
Getdi dadı-tamı, hər şeyi getdi.
Evi bəzərdin ki, gözəl görünsün,
Evimin ən gözəl bəzəyi getdi.
Gedib dost-qohumun qəbri üstünə,
Gül-çiçək qoyurduq ikilikdə biz.
– Mən sənsiz ölərəm! – demişdim sənə,
Hamısı yalanmış, yaşadım sənsiz...
*
Gözüm yolda qalıb, qulağım səsdə,
Gedibsən, qalmışam mən qonaq kimi.
Sən yerin altında, mən yerin üstə,
Biz ayrı düşmüşük kök-budaq kimi.
- Nəriman Həsənzadə
Hasanli
Mən səni sevdim ki, yoldaş olasan,
Həyatın ən ağır, dar yollarında.
Demədim axırda bir daş olasan,
qədim qəbirstanda, yol kənarında.
Mən səni sevdim ki, yüyür, qaç, oyna,
Yenə seçilməsin ətrin bahardan.
Demədim təzədən gizlənpaç oyna,
Axşam yuxuma gir, səhər qaç ordan.
Yadıma nə düşür!-sənin ad günün
Biz qoca deyirdik, dünya təzəymiş
İli yox həyatda insan ömrünün
Anı da tarixidə bir hadisəymiş.