KaanE
@kaane
Türkçe Öğretmeni
Lisans
2002
30 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Saf İyilik ve Saf KötülükEdebiyat
Saf iyiliği, saf kötülüğü, vicdanı, çaresizliği ve dönemi iliklerime kadar hissettiğim etkileyici bir eserdi. Saf iyiliği çocuk, saf kötülüğü Orozkul, vicdan ve çaresizliği Mümin karakterinde gördüm. Hayatımızda olan Orozkul gibi saf kötülüğe sahip karakterlerin çevresinde toplanan dalkavuklar ise Orozkul'un çevresinde bulunan aile üyeleriydi. Bu bağlamda yaşanan olaylar Aytmatov tarafından mükemmel kurgulanmış ve mükemmel betimlemelerle ustaca yazılmış. Eserin genelinde bulunan sembolleri de anlamlandırınca eserin etkileyiciliği benim gözümde arşa çıktı. Okumayı düşünen tüm okuyuculara tavsiye ederim. Bu eserden sonra emin olun koşarak bir Aytmatov kitabı daha alacaksınız ve kütüphanenize ekleyeceksiniz.
İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.
Sana, senin sözlerini tekrarlayarak veda ediyorum: "Merhaba Beyaz Gemi, ben geldim!"
Reklam
Ölüler eviEdebiyat
Dostoyevski, Ölüler Evinden Anılar adlı eserinde, Aleksandr Petroviç Goryançikov adlı karakter üzerinden kendi hapishane yıllarını anlatmaktadır. Bir soylu olarak Petroviç'in mahpuslarla imtihanlarını, mahpus tiplemelerini ve mahpus psikolojisini detaylı bir şekilde bu eserde okuyoruz. Dostoyevski'nin eserlerinde klasik olarak gördüğümüz derin psikolojik tahlilleri de bu eserde ustaca yapılmış bir şekilde görüyoruz. Hapishanedeki tecrübe ve izlenimlerini, edebi kuvveti ve yeteneğiyle birleştirerek, mükemmel bir eser ortaya çıkarmış. Umudun ve sabrın hikayesi olan, anı roman diyebileceğimiz bu mükemmel eseri tüm okuyuculara öneriyorum.
sıradan olanlar ve olağanüstülerEdebiyat
Raskolnikov, insanları "sıradan insanlar" ve "olağanüstü insanlar" olarak ikiye ayırmıştı. Sıradan olanlar geleneklerine bağlı, tutucu, boyun eğerek yaşayan adı üstünde sıradan insanlardır. Mevcut düzeni devam ettiren ve kendileri gibi olanların çoğalmasına araç olan insanlardır bunlar. Dünyanın çoğunu bu "sıradan" insanlar oluşturur ki düzenin var olması için gereken de budur. Raskolnikov'un tanımına göre "olağanüstü" insanlar ise sürekli yasaları çiğneyen, yıkıcı insanlardır. Bu insanlar toplumsal kuralların ve yasaların dışına çıkarak çeşitli suçlar işlerler ancak bu insanların büyük bir kısmı, şahsi olan ve göreceli olarak mevcut olandan daha iyi saydıkları fikirlerini uygulamak için bu suçları işlediklerini öne sürerler. Hatta bunları bir suç olarak bile görmezler. Yani mevcut olanı yıkmalarının nedeni, daha iyi olanı yapmaktır. Raskolnikov'un dediği gibi:
"Bunların ülkülerini gerçekleştirmeleri için, cesetlerin, kan göllerinin üzerinden atlamaları gerekse, bence kendilerine bu izni, vicdan rahatlığıyla verebilirler; tabii bu söz konusu ülkünün ne olduğuna, boyutlarının ne olduğuna bağlı olan bir şeydir..." (s.324)
Olağanüstü insanlar kendilerine, yasaları çiğneme ve ülkülerine giden yolda gözünü bile kırpmadan her şeyi yapma hakkı verirler. Sıradan insanlar, bu hakları onlara hiçbir zaman tanımazlar. Mevcut düzeni korumak adına, fırsat buldukları ilk anda onları en ağır şekilde cezalandırırlar. Tüm bunlarla beraber sıradan insanların kendilerinden sonraki kuşakları, geçmişte atalarının cezalandırdığı "olağanüstü" insanların amaçlarını ve önemini (eğer ortada iyi ve ilerici bir amaç varsa) anlarlarsa onların heykelini diker hatta onlara tapınırlar.
"Birinci bölümdekiler hep bugünün, ikinci bölümdekilerse hep yarının efendileridir. Birinciler dünyayı korurlar ve
Eser iki bölümden oluşuyor. Yeraltı olarak adlandırılan ilk bölümde adını bilmediğimiz karakterimizin düşüncelerine, karakterine, psikolojisine ve ruhunun her zerresine hakim oluyoruz. Bu bölümde birçok gönderme ve metafor bulunuyor. İnsan psikolojisiyle ilgili birçok tahlil yapılırken aynı zamanda ana karakterimiz kendinden örnekler veriyor. Kimi zaman kendini yerin dibine sokarken kimi zaman diğer insanlardan üstün olduğunu iddia ediyor. İnsan doğasına ve psikolojisine dair derinlemesine tahliller yaparken birçok örnek ve metaforla bu tahlillerini destekliyor. Eserin başında düşülen notta yazıldığı gibi "... çevremizdeki insanlar üzerinde biraz düşünülürse, bu notların yazarı gibi şahısların aramızda bulunmasının yalnız mümkün değil, muhakkak olduğu anlaşılır." kimi okuyucular ana karakterimizin özelliklerini kendinde bulabilir ve bu cesurca psikolojik tahlillerden oldukça etkilenebilir.
Notlar adlı ikinci bölüme baktığımız zaman karakterimizin hayatından bazı kesitleri okuyoruz. Notlar bölümü, yeraltı bölümünün pratiğe dökülmüş hali denilebilir. Gerçek yaşamdan uzak, hayatı boyunca sosyal anlamda silik bir mizacı olan ve sıklıkla kendi halinde kalan ana karakterimizin iç çatışmaların ve psikolojik burhanlarını bu bölümde çarpıcı bir şekilde okuyoruz. Aynı zamanda dönemin klasik tiplemelerine yapılan birçok yergiyi bu bölümde okuyoruz. Dostoyevski her bir karakteri öyle detaylı analiz ediyor ki sanki okurken o karakterle tanışıyoruz. Ana karakterimizin yaptığı faaliyetlerde sürekli olarak kendiyle çatışması, içinden geçirdiği kimi zehirli kimi temiz düşüncelerin gerçekçiliği bu bölümde yüzümüze adeta tokat gibi çarpıyor. Ana karakterimizin mizacından dolayı yaptığı en basit hamlede bile yaşadığı iç çatışmaları Dostoyevski mükemmel bir gerçekçilikte kaleme almış.
HiçlikEdebiyat
Karanlık, uçsuz bucaksız bir hiçliğin ortasında kendi zihniyle satranç oynayan, hem siyah hem beyaz olan bir adam. O karanlık ve sonsuz hiçlikte beyaz olan tek oluşum yine kendi zihni aslında. Stefan Zweig, monotonluk ve yalnızlığın getirdiği psikolojik buhran sonucu, küçük bir satranç kitabı edinmesiyle kendi hiçliğinde kaybolan ve neredeyse deliliğe ulaşan Doktor B. üzerinden okuyucuları derinden sarsan bir eser ortaya çıkarmış. Tüm okuyuculara tavsiye ederim. "Etrafımı saran o korkunç boşluğun altında ezilmemek için, o rezil durumum kendimi hiç olmazsa Siyah ben ve Beyaz ben olarak ayırmak zorunda bırakmıştı."
Reklam