Kaan Şenel
@kaansenel
Yalanlamak ve reddetmek için okuma
İnanmak ve her şeyi kabullenmek için de okuma
Konuşmak ve nutuk çekmek için de okuma
Tartmak, kıyaslamak ve düşünmek için oku - Balzac
Comenius YeminiEğitim
Bir öğretmen olarak, hayattaki en önemli görevlerden birini, yeni nesli eğitme görevini üstleniyorum. Amacım, insanlığın sahip olduğu bilgi, kültür ve becerilerden mürekkep bu havuzu genişletip yaşatmak.
Her adımımı adalet ve dürüstlükle atmayı ve tüm öğrencilerimin gelişimini desteklemeyi görev biliyorum ki her birey kendi yetenek ve becerilerine uygun olarak tastamam bir insan olarak yetişebilsin.
Anne babalara, koruyucu ailelere ve çocuklar ile gençler için çalışan diğer görevlilere eğitim faaliyetlerinde yardımcı olmak için de çabalayacağım.
Özel olarak benimle paylaşılan bilgileri başkalarına aktarmayacağım ve çocukların ve gençlerin mahremiyetine saygı göstereceğim. Ayrıca bedensel ve ruhsal dokunulmazlık haklarını da koruyacağım.
Himayemdeki çocukları ve gençleri siyasi ve ekonomik sömürüden korumaya gayret edeceğim ve her bireyin kendi dini ve siyasi kanaatlerini geliştirme hakkını savunacağım.
Mesleki becerilerimi korumak ve geliştirmek için durmadan çabalayarak kendimi mesleğimin ortak hedeflerine ve meslektaşlarımı işlerinde desteklemeye adayacağım. Toplumun üstün yararını gözeterek hareket edeceğim ve öğretmenliğin itibarını yükselteceğim.
Reklam
'Mutluluk Fetişizmi' Bölümünden Bir Paragraf Üzerine:Felsefe
"Bütün bunlara* sahip olan birisinin kendisiyle barışık olacağı ve iç huzura ulaşacağını varsayabilir miyiz? Hadi, şeytanın avukatlığını yapalım. Yukarıda saydığımız her şeye sahip olan birisi bile tatminsiz, hırslı, "mutsuz" olamaz mı? Belki de mutluluk sahip olduklarımızın kapsamıyla değil, onların değerini biliyor olmakla ilgilidir. Başka bir deyişle, ne olduğumuzun değil, kendimizi nasıl gördüğümüzün, hayata karşı nasıl bir tavır takındığımızın türevidir. Eğer böyleyse, mutluluğun nesnel koşullarından çok öznelliğini vurgulamamız gerekir. Dışarıdan çok yoksul ve yoksun gözüken birisi bile aslında mutlu olabilir ya da iç huzura sahip olabilir." (s.46)
Silier, kitabının bu kısımında bir yandan içsel huzurun mutlulukla bağının olduğuna dikkat çekerken, bir yandan da mutluluğun dış devrim (otoriteye itiraz, başkalarının mağduriyetine karşı harekete geçme...) yerine iç devrim (içsel huzur)da aranmasının kapitalizmin 'ne sistemi değiştirmenin, ne de dışında kalmanın mümkün olduğu' felsefesinin bir yansıması olarak ortaya konduğunun, öznelerin pasifleştirmeye çalışıldığının altını çiziyor zannımca.
Ben ise bu görüşlerin bir sentezini yapmak istiyorum: Belki de mutluluk dediğimiz, içsel devrimi gerçekleştirip koruyarak dış devrim sürecine katkıda bulunmaktır: Bir başka deyişle, kendini anlamı ve amacı olan bir hayata adarken aynı zamanda da, öz şefkat ve etki gücümüzün farkına varıp ruh sağlığımızı koruyarak yaşamaktır. Belki de böyle düşünerek, başkalarının acılarına ve haksızlıklara duyarsız kalıp kendimize ve dünyaya yabancılaşmaz, çözüm ve itiraz sürecine kendimizi yok edici bir özyıkım sürecine girmeden katkıda bulunabiliriz. Özetle, iç ve dış devrimin birbirini beslediği bir hayatın, kişiye kendini mutlu, tatmin ve anlamlı hissettireceği kanısındayım.
*(bir önceki
Mutluluk Fetişzmi
Eğer hepimiz birbirimizden farklıysak, nasıl oluyor da hepimiz sonuçta aynı şeyin peşindeyiz? İki ihtimal var: Ya birbirimize sandığımızdan daha çok benziyoruz, ya da bambaşka hedeflerimizi muğlak "mutluluk" kavramına indirgiyerek farklılıklarımızın üstünü örtüyoruz.
Reklam