Bir ay sonra saatte beş sayfa okuyordum. İki ay sonra okumam saatte on iki sayfaya, üçüncü ayın sonunda ise saatte yirmi sayfaya çıktı. Bir dersten A, iki dersten B almıştım. O sonuçları görünce, “Iyi ki el âlem ne der korkusuna teslim olmadım," diye düşündüm. Hayatımda hiç unutamayacağım bir deneyimdi bu. Eğitim alanında niyetimin saflığını keşfetmiştim ve orada hayatimla ilgili önemli bir karar vermiştim. Evet Deniz, ne demiştik? Savaşçının gücü, niyetinin saflığındadır. Ben de bunu kendi hayatımda bizzat yaşayarak öğrendim.
“Portuga!”
-Hı...
“Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?”
-Niye?
“Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor.”
"Daha cok anlat "dedi
"Hosuna gidiyor mu ?"
"Çok . elimden gelse seninle sekiz yuz elli iki bin kilometre hic durmadan konusurdum."
"Bu kadar yola nasil benzin yetistiririz ?"
"Gider gibi yapariz ."