Semih Akdağ
@kaizersoze
İ am not a man, İ am Semih
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazar kendi iç dünyasındaki anlam arayışını, yalnizligini anlatmış ,amaçsızligini gozler önüne sermis ki kitabta bir amaç ya da yazim planı olmadığı da görünüyor, gozlemlerini anlatmış. Anlatim dili imgelemeleri bana güzel gelmedi açıkçası ama durup düşünen icin bu yalnizliklardan insan duygularindan anlam çıkarıp kendinden bir şey bulunabilir.
Evet bulantı büyük bir bulantı gerçekten, düşünmezsen bu bulantıyı hiç hissetmezsin ama düşündüysen kelimelerin yetmez anlatmaya bulantın başlar sonra Sartre çıkar senin icin kelimeleri yazar hatta senin düşünmekten korktuklarını da düşünür onları da yazar, sen de okudukça bulantın şiddetlenir.
Kitabın benim icin özel bir yeri var başlangıçta söylemeliyim ki bu kitap herkese hitap eden bir kitap degil aslinda tam bir aşık ol ya da nefret et kitabı ya 3. Sayfa da kapatırsın ya sadece okumuş olayım diye zorla okursun ya da gerçekten anlamaya çalışırsın.Anlamaya çalışırsan bulantıyı önceden hissetmediysen Sartre'yi dinlersin ve hissetmeye başlarsın. Peki ya önceden bu bulantıyı hissetmişsen işte o zaman 5. sayfada aşık olursun kitaba dersinki tek ben düşünmemişim bunu,bu bulantı sadece bende yokmuş.
Ben bu bulantıyı önceden hissedenlerdendim, kitaba aşık olmam uzun sürmedi. Sartre insan denilen varlığı bir duvara kum torbası gibi asıp öyle yumrukluyor ki gerçeklerle sonunda pes ediyorsun sonra bulantı başlıyor işte. Sen böylesin aslında diyor seni karşına alıp hepimiz böyleyiz aslında diyor. Günümüz dünyasındaki insanlara, insan ilişkilerine ters bir kitap bu. Bu kitap insan denilen varlığın ve onun düşünerek hissettiği duyguların ağırlığıyla dolu. Günümüz dünyasına ters çünkü insanlar artik düşünmüyor özellikle duyguları konusunda. Üzüntünün ne kadar ağır bir duygu olduğunu düşünmüyor mesela sadece üzülüyor o kadar. Ya da en kolayını yapıyor kendini birşeylerle meşgul edip bu duygudan bile kaçıyor bırak duyguyu düşünmeyi, duygunun kendisinden bile korkuyor.
Kitabi bitirdiğimde ilk düşündüğüm şey insan denilen varlığa cok fazla yük bindiği özellikle duygular açısından.
Sonuç olarak benim için çok çok ayri yeri olan iki kitaptan biri Bulantı. Sartre' ye şapka
