Halid Ziya Uşaklıgil Bey'in okuduğum ilk eseri. Genel anlamda çok beğendim. Mükemmel bir yazar; dili ve cümleleri harika, çok başarılı...Basit, düz, sıradan gözüken olay örgüsünün içinde çok büyük, yüksek kalitede bir edebiyat var. Sakin akan bir nehirde, bir sandalda oturup etrafını seyreden bir yolcu gibi yada sinemada bir film izler gibi; hayatın "karanlık tarafını, zalim tarafını, maviliklerden siyahlara giden akışını" çok başarılı bir şekilde ele almış yazar... Hayatında da büyük acılar yaşayan yazar, belki de bu yüzden bu kadar iyi yazmış. Ayrıca Peyami Safa'nın Halid Bey'den çok etkilendiği eserde kendini iyice hissettiriyor.