Ne hikayeydi ama!1000Kitap
Sinan Akyüz kitaplarını hep severek okumuşumdur. İncir kuşları , Meyra gibi kitapları içinde derin acılar barındırsada hep tek seferde okumuşumdur. Bu kitabı 5 kez elimden bıraktım hüznün yoğunluğundan. Yaşadığımız coğrafyanın ağırlığımı üzerime sindi bilmiyorum ama Fidan Hanım çok etkiledi beni. (Dipnot: Of işte erkek her zaman erkek işte diye Han’a kallavi küfürler ederken bir damla yaşta Han için süzüldü gözümden. ) 
Fidan Hanım 
Sinan Akyüz
Fidan Hanım Sinan Akyüz
Uzun zamandır kitaplığımda beklettiğim bir kitap. Melek Özlem Sezer ile bu kitapla tanıştım , masallardaki küçüklükten beri sezdiğimiz ama bir türlü anlamlandıramadığımız tuhaflıkları o kadar kallavi cümlelerle anlatmış ki elbette feminist bir öğretmen olarak okumalara doyamadım( Ne ! Yoksa sen feminist değil misin bu incelemeyi okuyan insan ? ) İlk iş hemen yazarın özgeçmişini ve diğer kitaplarını araştırıp alınacaklar listesine ekledim , çocuğuna yeğenine ve tüm çocukların tertemiz zihinlerine bu tuhaf karanlık klasik masalları değil onlar kadar temiz içerikli dürüst ahlaklı çalışkan hiçbir cinsiyet ayrımı yapmadan tüm bireyler için eşit bir dünya düzenini savunan insanlar olabilmeleri için onlara okuyacağınız masallarda bile seçici olmak zorundasınız bu bizim yetişkinler olarak gelecek nesillere borcumuzdur!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·112 syf.·
2026 316. kitabı
Kurmaca nedır!?
"şüphesiz ki edebiyat alanındaki en popüler, hem okunması hem yazılması en çok tercih edilen tür olarak kafaya oynuyor. Dolayısıyla işin yazma kısmında, yazarına göre, bin bir çeşit yol, yöntem var. Kimisi bir oturuşta kallavi bir romanı yazıp masadan alnını silerek kalkar, kimisi uzun uzun notlar alıp onlar üzerinde çalışarak, bunları birleştirip ortaya bir metin çıkarmak için yıllarını harcar. Ama en nihayetinde işin son durağı, “kişinin kendi bileceği iş”tir."
"Kurmaca Sanatı” kitabı da, işte bu tartışmayı iki erbap Walter Besant ve Henry James’in “atışmaları” üzerinden masaya yatırıyor. Walter Besant’ın ilk olarak 25 Nisan 1884’te İngiltere Kraliyet Enstitüsü’ndeki konferans için yazdığı bir broşürle alevlendirdiği “kurmaca” tartışmasına Henry James’in cevaben yazdıklarından oluşan “Kurmaca Sanatı” gerek yazarların, gerek yazar adaylarının, gerek de genç edebiyat meraklılarının ilgisine fazlasıyla mazhar olacak bir kitap.
İki yazarın iki metnini bir araya getiren “Kurmaca Sanatı”nda 
Walter Besant kurmacanın ve kurmaca yazarının, gereken değeri görmediği, bu türün diğer güzel sanatlarla “kardeş” olduğundan yola çıkarak belli kuralları, sınırları olması gerektiğini savunuyor kısaca ve şöyle"
"kısaca ve şöyle diyor: “Kurmacanın bir sanat olduğunu, diğer tüm sanatlarda olduğu gibi bu sanatın işlemesini sağlayan belirli yasaların, yöntemlerin ve kuralların olduğunu, ilk iş bunların öğrenilmesi gerektiğini daha en başta kabul etsinler.”
" 
Henry James ’in, Walter Besant’a cevaben yazdığı metinde ise James, öncelikle bu tartışmayı açtığı için Besant’a teşekkürlerini ileterek ciddi bir alçakgönüllülük gösteriyor.
Besant’ın kurmacanın başka sanat dallarıyla eşdeğer tutulması üzerine aradaki farklılıklarından dem vurarak kurmacayı ayrı bir parantezin içine dahil
Walter Besant kurmacanın ve kurmaca yazarının, gereken değeri görmediği, bu türün diğer güzel sanatlarla “kardeş” olduğundan yola çıkarak belli kuralları, sınırları olması gerektiğini savunuyor kısaca ve şöyle"
"kısaca ve şöyle diyor: “Kurmacanın bir sanat olduğunu, diğer tüm sanatlarda olduğu gibi bu sanatın işlemesini sağlayan belirli yasaların, yöntemlerin ve kuralların olduğunu, ilk iş bunların öğrenilmesi gerektiğini daha en başta kabul etsinler.”
" Henry James ’in, Walter Besant’a cevaben yazdığı metinde ise James, öncelikle bu tartışmayı açtığı için Besant’a teşekkürlerini ileterek ciddi bir alçakgönüllülük gösteriyor.
Besant’ın kurmacanın başka sanat dallarıyla eşdeğer tutulması üzerine aradaki farklılıklarından dem vurarak kurmacayı ayrı bir parantezin içine dahil
falih rıfkı, geriye dönüp bakmaya cesaret edemeyeceğiniz şeyleri beyninizi ataletten kurtararak anlatıyor. üstün zekâlı olduğuna kâniyim. ayrıca cumhuriyet edebiyatının en kallavi kalemlerinden de kendisi. övgüler işte. anladınız.
Beğenmedim çünkü tıptan çok bahsediyor. Tıp pek ilgimi çekmez. Bir de sonlarda öjeniyi savunuyor bu çok saçma. Evde vardı diye okudum. Şöyle insanı anlatan bırak anlamaya çalışsa yeter kallavi bir kitap bekliyordum nerdeee. Öyle kitaplar varsa alırım. Doğu'da çok da batıda varsa diye şey ettim bilmediğimiz.
《 KADRAJ HATALARI 》Şiir
Kitabı yatay okumaya başladığımda anlamıştım farklı bir şiir tarzı olduğunu( ◠‿◠ )... Kitabın isminden başlayacak olursak Kadraj Hataları, fotoğraf metaforuyla görünen ile görün(e)meyenler arasındaki farkları dert edinir. Şair, hayatın kadrajına sığanları ve sığmayanları, net ve bulanık olanları serbest şiir diliyle anlatır. Arabesk bir şair olarak adlandırılan şair Güven Adıgüzel, "Herkes bilir mutlaka modern şiir tetiktir" dizesiyle de anlattığı gibi, gerçekte olan ama görülmeyen, duyulmayan dünya hayatının ruhumuza saplanan ağrılarını tetiğe basar gibi anlatıyor.
Bir röportajında, "Şiir her hâl ve şartta yoluna devam eden bir duygu durumudur. Bu ‘uğraş’ benim kendi iç kavgamdır, kalbinin dağlarına çekilenlerin hissiyatını taşıyorum şiirle uğraşırken... Kelimelere inanıyorum ve bu konudaki ısrarım Allah ömür verdiği müddetçe devam edecek." diyen şairin şiirlerinde bahsettiği temalardan biri anlam arayışıdır.Şair, mükemmeliyetin özendirildiği modern çağda, eksikliklerimizle anlamlı bir varoluşu sorgular. Dünyanın sahteliğine baş kaldıran şair, gerçekliğin netliğinde insanca yaşamanın, yani eksik ama doğru yaşayabilmenin güzelliğine vurgu yapar. Şaire göre anlam bir sonuç değil, kelimelerle kurulan, sonsuza doğru yürüdüğümüz bir köprüdür. Bu köprüde yürürken hem kendimizle hem de diğerleriyle kurduğumuz bağların sağlamlığı, o köprüyü güzel anılar ve anlamlarla aşmayı sağlar.
İnsanın zihinsel ve duygusal odak noktasını kadraj metaforuyla anlatan şair, insanın ikiyüzlülüğünü, duygularıyla gelişerek insan olabilecekken, etten kemikten beşer olarak kalmayı tercih etmesini eleştirir. "Yol mürşittir yürüyene, dünyanın diline pranga vurmak da öyle!" diyen şair; olumsuzluklara rağmen ilerlemenin bilgeliğini anlatır. İnsan bu dünyada bilgeliğiyle huzur bulur,