Kitaba puanım:7.5
Öyküler Hindistan’a özgü yemekler, gelenekler, orada yaşayan Müslüman tebaa hakkında bilgiler veriyor. Kitap, kadın öykülerinden oluşuyor ve bizler farklı bir coğrafyada kültür ve din adı altında -yine-kadınların yaşadığı zorlukları görüyoruz. Hem bildiğimiz hem bizden uzak yanları olan güzel öyküler. Ben sevdim. İyi ki okudum dediğim farklı bir tat bırakan bir kitap. Hikayeler tahmin edebileceğiniz gibi biraz üzücü. Modunuzu ona göre ayarlayarak okumanızı öneririm. Öykülerin akıcılığı da gayet iyi. Kitabın en büyük olumsuzluğu orjinal eserden çeviri değil. Kitap Kandada dilinden İngilizceye o eserden de Türkçeye çevrilmiş. Çevirinin çevirisi pek hoş bir durum değil ama bu kitabı okurken o kaybı ben pek hissetmedim. Sanırım çevirmenin konuya hakimiyeti baya iyi. Keyifli okumalar.
Ya Rabbi, bir kerecik de kadın ol !!!Edebiyat
Elime tesadüfen geçen, seçmediğim bir kitaptı 
Kalp Lambası Hindistan’ın Müslüman kesiminde geçen ve birtakım üzücü, acı ve yer yer anlamakta zorlandığım hikayelerden oluşuyor. İlk hikaye içimi acıttı ve gidişatın o şekilde olacağına inanmıştım. İlerledikçe yerel kelimelerle o kadar bölündüm ki hikayeden kopmakla dili anlamak arasında gidip geldim.
Katkısı nedir? Yine aynı din diyemediğimiz bir başka İslamiyet.. Afganistan, Pakistan çizgisinde erkeği yücelten, kadını ölmeden mezara koyan aşağılayıcı zihniyet ve buna karşı kadınların verdiği yaşam mücadelesi. Yazarın da sıklıkla tekrarladığı gibi “ Kadının kocası, yeryüzündeki tanrısıdır.” Bu inançla insan resmen inançsızlığa sürükleniyor aslında. Anne olmak, eş olmak, kız evlat olmak, gelin olmak ve en nihayetinde kadın olmak işkenceye dönüşüyor. Yazar Hindistan’ın bu kesiminden isyan tuşuna basarak sesini duyurmaya çalışmış kadınların. Ne ilk ne son..
Kalp Lambası Hindistan’ın Müslüman kesiminde geçen ve birtakım üzücü, acı ve yer yer anlamakta zorlandığım hikayelerden oluşuyor. İlk hikaye içimi acıttı ve gidişatın o şekilde olacağına inanmıştım. İlerledikçe yerel kelimelerle o kadar bölündüm ki hikayeden kopmakla dili anlamak arasında gidip geldim.
Katkısı nedir? Yine aynı din diyemediğimiz bir başka İslamiyet.. Afganistan, Pakistan çizgisinde erkeği yücelten, kadını ölmeden mezara koyan aşağılayıcı zihniyet ve buna karşı kadınların verdiği yaşam mücadelesi. Yazarın da sıklıkla tekrarladığı gibi “ Kadının kocası, yeryüzündeki tanrısıdır.” Bu inançla insan resmen inançsızlığa sürükleniyor aslında. Anne olmak, eş olmak, kız evlat olmak, gelin olmak ve en nihayetinde kadın olmak işkenceye dönüşüyor. Yazar Hindistan’ın bu kesiminden isyan tuşuna basarak sesini duyurmaya çalışmış kadınların. Ne ilk ne son..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitabı bitirdiğimde gerçekten kalbim paramparçaydı. Uzun zamandır bir kitap beni bu kadar duygusal olarak sarsmamıştı. “Kalp Lambası” adının hakkını sonuna kadar veriyor; karanlığın içinde küçücük bir ışığın bile insanı nasıl ayakta tutabildiğini o kadar güzel anlatıyor ki…
Karakterlerin yaşadığı kırgınlıklar, hayal kırıklıkları ve iç çatışmalar bana çok gerçek geldi. Özellikle baş karakterin iç dünyası o kadar samimi aktarılmış ki, okurken kendimi onun yerine koymamak imkânsızdı. Bazı cümlelerin altını çize çize okudum çünkü tam kalbime dokundu. Acılarını, umutlarını, vazgeçişlerini ve yeniden ayağa kalkma çabasını iliklerime kadar hissettim.
Yazarın dili akıcı ama bir o kadar da derin. Duyguyu abartmadan, sade ama etkileyici bir şekilde vermesi beni daha çok etkiledi. Gözlerimin dolduğu, hatta kitabı kapatıp bir süre hiçbir şey yapmadan düşündüğüm anlar oldu.
“Kalp Lambası” benim için sadece bir roman değil; yaraların iyileşme sürecini, sevmenin cesaret istediğini ve insanın en karanlık anında bile içinde bir ışık taşıdığını hatırlatan bir hikâye oldu. Gerçekten çok etkileyiciydi… Kalbim kırık ama iyi ki okumuşum.
Dünya hepimize yeter!
Oldukça sürükleyici, düşündürücü, sorgulama yaptıran, neden bu dünya bu kadar alçak aynı zamanda yüksek.?! Çünkü içinde insanlar var! okumanın tadını almayan, kitabın kokusunu duymayan, kimse lider ya da yönetici olmamalı diyorsun okurken, ama dönüp bakınca Hitler de kitap yazmış, atom bombası icadı da okurlar tarafından geliştirilmiş, bir güruhu anti semitist diye suçlayanlar da aynı şekilde davranmış... Amasız fakatsız, kimsenin kimseyi ezmediği, ırkından dininden mesleğinden ötürü ötekileştirilmemiş bir dünya mümkün değil mi?
Bunlar okurken sorguladığım aklıma gelen bir kaç olguydu. Kitabı okurken hala çocukluğumdan beri dünya var oldu olalı evanjelist, siyonist gruplar yüzünden bu duruma gelen bir dünya nereye evrilecek? Neden hepimize yetecek bir dünya varken neden bu kavga? Çarpıcı, kelime kullanımı olağanüstü, kelimelere hayat veren bir yolculuk daha bitti. Biraz daha gelişmeyi umut ediyorum. Zihinsel, insan, vatandaş olarak. Okuyalım. Vesselam.
Mislina içten içe Akif Selime hep gel,anla halimden dedi ve hayallerine kavuştu. Uzun süre onu görmeyen Akif Selim bir gün onu gördü,kalpleri ısındı, Mislina’nın gerçekleşmez sandığı hayalleri bir gün gerçek oldu. Çok tatlı bir hikayeleri oldu. O sımsıcak üniversite dostlukları, Kadir’in kalp ağrıları, Ezgi’nin hayatın ucunun kaçtığını düşünürken karşısına hayallerinin bile ötesinde çıkan şansı. Mislina ve Akif Selim’in sımsıcak ilişkileri çok güzeldi. Sadece bu son kitapta bazı yerler anlatılmadan üstünkörü geçilmişti, onlar da tam verilseydi çok daha güzel olurdu. Herkes mutlu, Mislina herkesten mutlu.
Ancak kitabın sonunda bir hüzün orada da uzun uzun yıllar sonraya atlamış, keşke o günü, o geçen yılları da biraz okusaydık. Ayrıca kitabın sonu çok ikilemde kalmış, diğer kişilerin yorumlarına bakınca da başka anlaşıldığı belli
SPOİLER, KİTABI BİTİRMEYEN GERİSİNİ OKUMASIN!!!
Aradan geçen uzun yıllarda Akif Selim kitabının devamını yazmamış yazamamış, mislina maziyi yad etmek için albüme bakıyor,yaşını saymayı bırakmış,kaç yaşında olduğunu bilmiyormuş,sadece yaşıyormuş ve her şeyin başladığı apartmana yıllar önce tekrar taşınmış, 457. Sayfada kızı Leyla (20 yaşına gelmiş kız) babası için “ keşke görseydi beni de burada olsaydı” diyor. Buraya kadar yazılandan anladığımız Akif Selim ölmüş, Mislina da onun yasını tutuyor. Sonrasında dışarı bakıyor nerde kaldı diye düşünüyor ve sokak lambası altındaki bankta Akif Selim’in oturduğunu görüyor, mislina ona mandalina soyup götürüyor. Neredeydin diyor ve (459.syf) Akif Selim de babasını ziyarete gittiğini, babasının herkese selamının olduğunu söylüyor ve seni de görmek istiyor diyor. Mislina da gideriz tabii,gitmez olur muyuz diyor.Burada da mislina’nın hayal gördüğü çıkıyor ortaya. Çünkü babası zaten ölmüştü. Sonra Akif
#Soru7
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün sizlere Richard Flanagan'ın kaleminden Soru 7 adlı kitabın yorumuyla geldim. Eserin türü anı, tarih ve otobiyografik. Toplamda sayfa sayısı 261.
Bir yazar anısını anlatıyorsa yaşadığı dönem hakkında da aslında birçok bilgiye sahip oluruz. Bazen onun yaşadığını yaşamamış olduğumuz durumlar olsa bile belki duygusal anlamda hissettiğini muhakkak hissetmişliğimiz olmuştur. Çünkü acılar, mutluluklar, hüzünler, işkenceler, sürgünler ve hafızadan silinmeyecek birçok şey ortaktır. Sadece derecesi farklıdır.
Yazar, kitabı okuduğumuz zaman anlattıklarında bir haykırış var. Neden olmasın ki? Zaten yaşadığı şeyler acının kendisi. Kim bilir yazarken kaç gözyaşı döktü, kaç kere dişlerini sıktı...
Babası Japonlara esir düştükten sonra yaşamış olduğu o travmatik hayatını anlatıyor. Yaşadığı şeyler kolay değil ve anlatırken şöyle bir his kapladı içimi: Hiçbir zaman bunları unutmayacak ve hafızasının bir köşesinde hep tazeliğini koruyacak. Zaten kimler acısını unutabilir ki?
Savaş bitince ailesinin yanına döner. Savaşta yaşanan olayı hemen hemen herkes bilir: Hiroşima'ya atılan atom bombası. Yazar bu olayı kafasına takıyor ve bunun üzerine düşüncelerini de bir yandan aktarıyor. Biz okuyucular ise okudukça düşünmeye ve sorgulamaya başlıyoruz. Hayatın sunduğu zorluklar var. Peki ya neden?
Yazarın anlatım biçimi gerçekten derinden yaşadığını hissettiriyor. Akıcı dili ile kolay okunan ama duygusal olarak yaşadıklarını hissettiren Soru 7 eserini siz değerli okuyuculara tavsiyemdir. Kitapla kalın...
.
.
.
