Ne arş kadar geniştik, ne arz kadar derin
Ama yinede sığamadık kevn-u mekana ...
Âr etmedik isyan ederken
Levhi mahfuz'da yazılana
Şimdi ne söz, ne sûküt kâr ediyor
Ruh-u revana ...
Geleneksel kapitalizmde işçi fabrikada çalışır, fiziksel meta üretilir ve kar realize edilirdi. Dijital platformlarda ise kullanıcılar veri üreterek bedelsiz emek sağlar. Ancak herkesin içerik üreticisi olduğu bu soyut platform ekonomisinde, somut artı-değer üretimi tıkanmaktadır. Donanım ve çip üreticilerinin borsa değerlerinin geometrik olarak trilyonlarca dolara fırlaması, reel bir üretim artışından ziyade, gelecekteki yapay zeka devriminin "sonsuz kar" potansiyeline dayalı devasa bir finansal spekülasyondur; yani yeni bir Dotcom balonudur. 2008 krizinde Wall Street'in soyut finansal araçlarının somut ev icralarına çarparak çökmesi gibi, realitedeki borç krizleri, demografik çöküşler ve mülksüzleşme derinleşirken, dijital dünyanın borsa değerleri ile fiziksel üretimin gerçekliği arasındaki makas sonsuza kadar açılamaz.
Reklam
Gönül bahçesinden...şiir ve beste
Bu safâ çok, bu zevk çok,
Ömür kısa, zaman yok;
Dünya gailesi çok
Bir selâm ver, çok değil
Her anı dolu yaşa
İyilik saç her başa
Geçirme ömrü boşa
İnsan ömrü çok değil
Dertlilere derman ol
Yetimlere baba ol
Yoksullara kanat ger
Verdiğin az, çok değil
Haz alma hiç koltuktan
Doğru çıkmaz yamuktan
Korkma yokuştan yoldan
Bu, insana zor değil
Kar gibi bembeyaz ol
Zahmete gir rahmet bul
Sırat-ı müstakim yol
Her ademe hak değil
Dağları aş düze gel
Hakka eğil dize gel
Hak söz söyle dile gel
Su gibi ol, kor değil
Yazmayı seviyorum; çünkü o an, bir daha asla aynı tazelikte gelmeyecek…
Bir nefesin göğsümde bıraktığı o titreme, aklımın kıyısında gezinen yarım kalmış bir cümle, gün batarken içime usulca sızan o tuhaf hüzün; hepsi birer gölge gibi silinip gidiyor. Tutamazsam uçup gidecekler. Kâğıda dökülmeyen her his, zamanın dipsiz cebinde eriyen bir kar tanesi gibi hükmünü yitiriyor.
Yazmak, geçip gideni zorla durdurmak değil aslında; ona verilen bir selam, bir saygı duruşu. 'Seni gördüm, seni duydum, sen buradaydın ve ben seni aşkla yaşadım' diyebilmek...
Mürekkep kurusa da o anın ruhu, satırların arasında nefes almaya devam ediyor. Ve ben, hayata bir daha asla aynı yerden, aynı gözlerle bakamayacağımı bildiğim için yazıyorum.
___ /Güven Taşdemir
Boşa Bağlanmamış Bülbül Gülüne
Kar Koysam Köz Olur Aşkın Külüne
Şaştım Kara Bahtın Tahammülüne
Taşa Çalsam Ezilmiyor Mihriban
Tarife Sığmıyor Aşkın Anlamı
Ancak Çeken Bilir Bu Derdi, Gamı
Bir Kördüğüm Baştan Sona Tamamı Çözemedim Çözülmüyor Mihriban
Açar,
Kan kırmızı yediverenler
Ve kar yağar bir yandan,
Savrulur Karacadağ,
Savrulur zozan...
Bak, bıyığım buz tuttu,
Üşüyorum da
Zemheri de uzadıkça uzadı,
Seni, baharmışın gibi düşünüyorum,
Seni, Diyarbekir gibi,
Nelere, nelere baskın gelmez ki
Seni düşünmenin tadı...
Ahmed Arif
Ahmed ArifReklam
Reklam