Hər şeyə öyrəşir adam, bir az sonra hər şeyə,
atılmağa, satılmağa, hətta unudulmağa.
Dizlərini qucaqlayıb, bir künc tapıb girməyə
Ən sevdiyin o adamı başqasıyla görməyə.
Ağrılara, acılara, dərmanlara öyrəşir.
Tənə vuran, böhtan atan insanlara oyrəşir..
Yay günündə dağda qara, qışda günə öyrəşir.
Öz içində əsarətə və sürgünə öyrəşir.
Güvəndiyi o dağların toz olub uçmasına.
Dostun sənin sirrlərini dostuna açmasına.
Evdə anasız olmaga, çöldə atasızlıga...
Göy qurşağını bürüyən o möhtəşəm bozluğa.
Bir-bir, az-az, asta -asta, yavaş-yavaş öyrəşir.
Zorla, güclə, müsibətlə, dava- dalaşla öyrəşir.
Öyrəşir ki, başqa evin işığına yatılmaz.
Səadət sənin deyilsə ha uzansan catılmaz.
Kimdən əl çəkəmmirsənsə səndən əlini çəkər...
Gələr göz yaşını silər, gedər gözünü tökər...
Kimdisə ən zəif yerin, hər kimdisə gedəcək.
Hər şeyə öyrəşir adam ölüm də adiləşir.
Növbə- növbə agrılar da, zülüm də adiləşir.
Sonra başlayır qəhqəhə, sonra sərxoş olursan
Boşluqlara düşə-düşə, özün bomboş olursan.
Daha darıxmaq da keçir, müqəddəs hisslər bitir.
Bir gün bütün gedənlərin itir gözündən itir..
Öyrəşdikcə dəyişirsən, it hürür karvan keçir.
Bu dünyaya öyrəşənlər, bu dünyadan tez köçür.
Hər şeyə öyrəşir adam daha hec vaxt qəm yemir
Daha hec vaxt öz-özünə
"Hər şey düzələr" demir..
Rəsul Rza - VəfaŞiir
Mən yollar ayrıcında səni gözləyən zaman,
Bəlkə indi qan gedir sənin təzə yarandan.
Həsrətinlə axırkən gözlərimin gümüşü,
Bəlkə dodağındadır gəncliyimin gülüşü.
Bəlkə ala gözünə toxunmasınlar deyə
Bürümüşdür təbiət səni bir ağ pərdəyə.
Baş ucunda ağlayır küləklər həzin-həzin,
Matəmini tutaraq hicranlı eşqimizin.
Bəlkə buz əridirkən şinelinin buxarı,
Düşmənə qan uddurur qılıncının ovxarı...
Mən yollar ayrıcında səni soraqlayanda,
Könlümün otağında həsrətim ağlayanda,
Gündüzümün-gecəmin fərağını yığaraq,
Qəfəsdə qumru kimi səni gözləyəndə, bax,
Bu sinəmin içində yeyin-yeyin döyünən,
Pərişan gözlərinin baxışıyla öyünən
Qəlbim deyir: - Bir sabah gələcək o günəşlə,
Üzündə təbəssümlə, dodağında atəşlə!
Üç il əvvəlki kimi oturacaq yanında.
Onun başından keçən yaralı dastanında,
Dinləyəcəksən uzun əsrlərin dərdini,
Görəcəksən bəşərin mərdini, namərdini.
Gözündə canlanacaq onun dolğun həyatı,
Sadə insan ömrünün ölməyən nəqəratı.
Mən hər ikindi çağı üfüqlərə baxanda
Canlanırsan gözümdə, bir bənövşə yaxanda.
Hər şey gəlir, xəyala indicə olmuş kimi.
Sinədə qəlb çırpınır yaralı bir quş kimi.
Suya salxım sallamış o söyüdlər, iydələr,
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bahar Zamanı - Hər şeyə öyrəşir adamŞiir
Hər şeyə öyrəşir adam, bir az sonra hər şeyə
Atılmağa, satılmağa, hətta unudulmağa
Dizlərini qucaqlayıb, bir künc tapıb girməyə
Ən sevdiyin o adamı başqasıyla görməyə
Ağrılara, acılara, dərmanlara öyrəşir
Tənə vuran, böhtan atan insanlara öyrəşir...
Yay günündə dağda qara, qışda günə öyrəşir
Öz içində əsarətə və sürgünə öyrəşir.
Güvəndiyi o dağların toz olub uçmasına
Dostunun sənin sirrlərini dostuna açmasına
Evdə anasız olmağa, çöldə atasızlığa
Göy qurşağını bürüyən o möhtəşəm bozluğa
Bir-bir, az-az, asta-asta, yavaş-yavaş öyrəşir
Zorla, güclə, müsibətlə, dava-dalaşa öyrəşir
Öyrəşir ki, başqa evin işığına yatılmaz
Səadət sənin deyilsə ha uzansan çatılmaz.
Kimdən əl çəkəmmirsənsə səndən əlini çəkər
Gələr göz yaşını silər, gedər gözünü tökər
Kimdisə ən zəif yerin, hər kimdisə gedəcək
Nədən desən mərcə girək, kim gəldisə gedəcək
Hər şeyə öyrəşir adam ölüm də adiləşir
Növbə-növbə ağrılar da, zülm də adiləşir
Sonra başlayır qəhqəhə, sonra sərxoş olursan
Boşluqlara düşə-düşə, özün bomboş olursan
Daha darıxmaq da keçir, müqəddəs hisslər bitir
Bir gün bütün gedənlərin itir, gözündən itir...
Öyrəşdikcə dəyişirsən it hürür karvan keçir
Bu dünyaya öyrəşənlər o dünyaya tez köçür.
Hər şeyə öyrəşir adam daha heç vaxt qəm yemir
Daha heç vaxt öz-özünə
"Hər şey düzələr" demir...
"Nefes nefes güzer itmekde kârvân-ı hayât.."
#Nâbî
~
"Ömür kervanı nefes nefes geçip gitmektedir.."
Axîna te nalîna min
Erd û asîman pir şîn e
Gulê ez canê te karvan
Mame wek kalek hilhile
Ez digerim li vê dinê
Sebra dilê xwe nabînim
Ka delala min bidin min
Min bi tiştan nexapînin
Geh dikevim geh radibim
Ez pêşiya xwe nabînim
Dil birîn e dil axîn e
Bidin roniya çavên min
Bidin roniya çavên min 
Feqiyê Teyran
Feqiyê Teyran