"Bu kitapta anlatılan olayların çoğuna bizzat tanık oldum. Diğer olayları gerçekleştikten kısa süre sonra röportajlar ve belgeler kullanarak aktardım."
Yazar #katherineboo Hint halkından Annawadi sakinlerinin gecekondu yaşamında yoksulluk, açlık, çöp toplayıcılık, kast sisteminin keskin çizgilerine tanık ediyor. Okurken kanımın donduğu ve ülkemizde güzel koşullar altında yaşam sürdüğüm için şükrettim. Hint dünyasında çözülmesi gereken birçok probleme 287 sayfada roman tadında yer veren yazar düşüncelerini cesurca dile getiriyor. Mutlak sonlu olmayan, orada yaşayan bir grup insanın hayatına tanık olmak, insanlık adına çıkarımlarda bulunmak isterseniz Abdul ve ailesinin serüvenine çıkmanızı tavsiye ederim.
Verilmek istenen mesaj: "Doğduğun koşullarda ne olursa olsun ayakta kalmanın bir yolu vardır bulunduğun ortamdan çıkma cesareti gösterebilirsen."
Reklam değil.
@kairoskitap
Sevgili 
Melis Ünler #cevizinseçkisi bitki temalı etkinlikte okumak güzeldi.
"Her ülkenin kendi mitleri vardır ve başarılı Hintlilerin kendilerini kaptırmayı sevdiği mitlerden biri de istikrarsızlık ve adaptasyonun romantizmidir: Ülkelerinin hızlı yükselişinin kısmen günlük hayatın kaotik öngörülemezliğinden kaynaklandığı fikri."
~
"Abdul artık Hindistan adalet sisteminin atık pazarından farksız olduğunu anlamıştı. Masumiyet ve suçluluk bir kilo poliüretan torba gibi alınıp satılabiliyordu."
Melis Ünler #cevizinseçkisi bitki temalı etkinlikte okumak güzeldi.
"Her ülkenin kendi mitleri vardır ve başarılı Hintlilerin kendilerini kaptırmayı sevdiği mitlerden biri de istikrarsızlık ve adaptasyonun romantizmidir: Ülkelerinin hızlı yükselişinin kısmen günlük hayatın kaotik öngörülemezliğinden kaynaklandığı fikri."
~
"Abdul artık Hindistan adalet sisteminin atık pazarından farksız olduğunu anlamıştı. Masumiyet ve suçluluk bir kilo poliüretan torba gibi alınıp satılabiliyordu."
Redditteki bi yazıyı paylaşmak istedim çünkü kitabın sonu ve içeriği hakkındaki alt metni iyi yorumlamış gibi hissediyorum. Ve spoiler içeriyor.
Anlatıcı, üniversitedeki erkek arkadaşı tarafından tecavüze uğradı (son sayfada bahsediliyor), bu da ilk uykusuzluğunun nedeniydi. O zamanlar bunu işleyemediği ve kimse depresyonunu fark etmediği veya umursamadığı için hayatına devam ediyor. Ancak o travmanın bastırılmış anısı, uyanık rüyasında (karanlık adam, onu "uzun, dar, yuvarlak bir şey" ile tuzağa düşürüyor) geri geliyor, muhtemelen 30. doğum günü nedeniyle ve olaydan önceki kaçışına, yani edebiyata gerilemesini tetikliyor. Tezinin, genç kadınların hayatın karanlık gerçeklerini keşfettiği hakkında yazan Katherine Mansfield üzerine olması tesadüf değil.
Tolstoy ve Dostoyevski'ye dalmak yardımcı oluyor, ancak başka bir yol da izliyor: "Üç genç adam bir çifte saldırdı. Adamı öldürdüler ve kadına tecavüz ettiler" olayının geçtiği yere gidiyor. Travmasını tekrar yaşıyor, ancak sonunda bir erkek gibi giyiniyor, (bilinçaltında) öldürülecek kişi olmayı umuyor. Yani son sahne, saldırıya uğrama fantezisi, aynı zamanda travması tarafından tuzağa düşürülme ve çıkış yolu bulamama hissini de ifade ediyor: "Asla anahtarı alamayacağım....Tek yapabileceğim ağlamak. Gözyaşları akmaya devam ediyor" (tıpkı uyanık rüyasında sürahiden dökülen su gibi).
Neyse, benim düşüncem bu. Ama çok şey oluyor. Cehennem gibi bir hikaye.
refernas aldığım kullanıcı:
reddit.com/user/Forward-To...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birkaç ay önce görüp merak ettiğim kitaplardan biriydi. Herkesin beğendiği ve elimdeki 5nci baskıyı gören kitabın, söyledikleri kadar iyi olup olmadığını öğrenelim dedim.
Aslında bu hikaye bana hepimizin bildiği Beyaz Diş'i hatırlattı. Çocukken çok sevmiştim ama yetişkin olunca okuma fırsatı bulamadım. Şimdi yetişkin gözüyle bu hikayeyi yorumlayacağım.
Elbette çocukken okusaydım yine beğenirdim hikayeyi. Tehlikeli bir canlı ve o canlıya yakın olmak, maceralara yelken açmak, tehlikenin içinden defalarca geçmek... Bence çocuk aklım severdi.
Ana karakter Feo Rusya'nın kırsal bölgesinde annesi ile birlikte kurt vahşileştiriciliği yapmaktadır. Tarihte böyle bir şey var mı bilmiyorum ama mantıksız da gelmiyor. Çünkü eski dönemlerde soylu kesim kendini eğlendirmek için saçma sapan şeyler yapıyordu. Yani Feo'ya gelen kurtlar önceden vahşi ortamlarından alınıp soylular için terbiye ediliyormuş. Sonra kurtlar sorun çıkarınca Feo'ya doğal yaşamlarını dönmeleri için gönderiliyor.
Saçma, köpek terbiye edilir ancak kurt no no. Neyse hikaye Rusya'nın delirmiş Çarlarından birinin yaşadığı dönemde geçiyor ama Çarla alakası yok. Burada sorun General Rakof, o bir kurt düşmanı. Aile işi dolayısıyla Feo'ya kafayı takıyor. Annesini hapse atıyor, küçücük bir kız olan Feo'nun ve kurtlarının peşine düşüyor.
Ancak sadece Feo'ya değil, sorumlu olduğu bölgenin tamamına akla gelmeyen zulümler ediyor. İşte burada Feo halkın ayaklanmasının başlangıcı oluyor.
Bu hikayeye sadece çocuk hikayesi olarak bakabilir miyiz?
Çok güzel bir hikayeydi benden tam not aldı
Katherine vaktinin çoğunu başkaları için Yeni Yıl mektupları yazarak geçiren, bir yandan da tamzamanlı iş arayan bir kadındır. Çocuk psikoloğu Wynn'dan Yeni Yıl geleneklerinin çocukları kandıran saçmalıklardan ibaret olduğunu savunduğu için hoşlanmamaktadır. İkisinin yolları devamlı gittikleri mekanda kesişir. Onları yakınlaştıran asıl sebep birbirine zıt iki insan oluşlarıdır. Bunu anladıklarında aşk çoktan başlamıştır.
Kitap, çocukların doğayla bağ kurmasını, bahçede geçirdikleri vakti ve çevrelerini keşfederken yaşadıkları küçük, günlük maceraları konu alıyor. Eğlendirirken doğa sevgisini aşılamayı hedefleyen, sakin temalı bir eser.
Kendi Yorumum:
Kitap içerik olarak güzel mesajlar barındırsa da kurgu bana biraz durağan geldi. Tempo çok yavaş ilerlediği için okurken açıkçası pek bana hitap etmedi, benim tarzımın biraz dışında kaldı. Daha hareketli ve akıcı hikayeleri sevenler için biraz sakin gelebilir.
Güzel Sonsuzluklar Ardında
Mumbai’nin gökdelenlerinin hemen yanıbaşında, Annawadi adında küçücük bir gecekondu mahallesi var. İşte bu kitap, orada yaşam savaşı veren birkaç ailenin günlük hayatlarını, hayatta kalma mücadelelerini ve kurdukları hayalleri anlatıyor.
Abdul... Zenginlerin çöpe attığı atıkları toplayıp geri dönüşümcülere satarak hayata tutunmaya çalışan genç bir adam. Komşularının attığı bir iftira ile tüm ailesini bir anda hapse attılar.
Bir de Asha var; öğretmenlik yapmasına rağmen gözü hep yükseklerde, mahallenin ağası olmanın peşinde. Kızı Manju ise annesinden çok farklı .Annawadi’den çıkan ilk üniversite mezunu olmak istiyor.
Dünyadaki yoksulların neredeyse üçte birinin yaşadığı bu ülkede, yokluk içinde bile pes etmeyen insanların dünyasına dalıyorsunuz aslında.
Okurken bazen boğazınız düğümlenecek, bazen de bu insanların yaşam karşısındaki o inatçı mücadelelerine hayran kalmadan edemeyeceksiniz. Kısacası, umut ve çaresizliğin iç içe geçtiği etkileyici bir kitap.