Şuan Tam da böyle bir durum yaşıyorum. Bu alıntı içimi okuyormuş gibi geldi
Suçluluk hissinin getirdiği huzursuzluğu, hiçbir mutluluk çözüm olamayacakmış gibi geliyor bana.
Geçmişi değiştiremiyor olmak ne yazık.
Cesur yeni dünya kitabındaki alıntı ile kendimi avutuyorum
Her ne olursa olsun hatanızın üzerine kara kara düşünmeyin. Çamurdan çıkmanın yolu yuvarlamak değildir.
Gerçekten harika kitaptı, umarım kitabı beğenmişsinızdir ve okurken zevk almışsınızdır.
Azra kohe'nin en sevdiğim romanı, bu kitaptan sonra "Gör beni" kitabını okumanızı öneririm.
Tâbi,"Fi,Çi,Pi " kitaplarını da okumanızı öneririm. Eğer "pi'yi" bitirebilir iseniz, Azra kohe'nin daha iyi anlayabileceğinizi söyleyebilirim:)
Bana göre huzur, varılacak bir yer değil.
Onu kaybettiğimiz bir şeymiş gibi aramak da doğru değil.
Bir insan, dingin bir şekilde içsel dengesini sağlayabiliyorsa; yani duygularını ve düşüncelerini bastırmak yerine analiz edip sakin kalmayı öğrenmişse, işte o anda huzura kavuşmuş demektir.
Ve bu huzuru, ne çevresindeki insanlar ne de oluşan şartlar etkileyebilir :)