Dernhelm
@keitsuki
375 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Zaman hızla akıp geçti ellerimizden. Giderken aralık ayının son gününe doğru fırlattı bizi. Neden yalnız koşmaz bu zaman, bizi de kolumuzdan çekiştirir ki?
Puan vermedi·94 syf.·
Beğendi
·17 günde okudu
·Okunma: 05 Ocak 2026 15:13
·2026 2. kitabı
...Oysa ben aslında insanların hepsinin hayata gerektiği kadar değer vermediğini onu bol keseden harcamaya alıştıklarını, bütün yașamlarına tembellik ve vicdansızlığın hâkim olduğunu, bu nedenle de hiçbirinin sahip olduğu nimete hak kazanamadığını düşünen, ölüme mahkum bir insanım. Sorun onlara, hepsine sorun: mutluluk anlayışları nedir? Emin olun Kristof Kolomb Amerika'yı keşfettikten sonra değil, keşfederken mutluydu. İnanın ki mutluluğun doruğu, Yeni Dünya'nın keşfinden üç gün önce, isyan eden tayfaların umutsuzluğa kapılarak gemiyi geriye, Avrupa'ya çevirmek istedikleri zamandı. Ama asıl sorun Yeni Dünya değil, yerin dibine batsın o! Aşağı yukarı onu görmeden, ne keşfettiğini tam öğrenemeden öldü Kristof Kolomb. Asıl mesele hayatta, yalnızca hayatta... Sorun keşfin kendinde değil, keşfedebilme gücünde. Ama ne diye söylüyorum sanki ben bunları? Bütün bunlar o kadar yuvarlak sözler ki, beni herhalde "güneşin doğușu" üzerine kompozisyon ödevi hazırlayan bir birinci sınıf öğrencisi sanacaklar ya da benim aslında bir șeyler anlatmak istediğimi, ama bir türlü ifade etmeyi beceremediğimi söyleyecekler. Yalnız bu arada șunu da unutmamalı ki, olağanüstü ya da yeni bir düşünceyi; hatta kafanızda doğabilecek herhangi bir ciddi fikri ciltler dolusu kitaplarla otuz beş yıl süresince anlatsanız gene de bunun öteki insanlara tam olarak aktarmayı başaramadığınız, açıklayamadığınız bir yönü kalır. Kafanızdan bir türlü çıkmak istemeyen ebediyen sizinle birlikte yaşayacak olan şeyler muhakkak kalacaktır. İşte böylece de fikrinizin belki de en önemli, öz kısmını kimseye aktaramadan göçüp gidersiniz...
Dostoyevski, Budala sayfa: 388-389-390
Altın Kitaplar/Çeviren: Ahmet Ekeş-1983
"Caz, soul... Sayılar diyorduk..."
"Aslında aklın alamayacağı sayılar demeliyiz. Evren kaç yaşında Ayda?"
"Milyon yıl mı demeliyim?"
"Milyar demelisin... Irak Savaşı'ndan bu yana kaç sivil öldü?"
"Binlerce?"
"On binlerce... Demek ki sayılar hem söylüyor, hem de söylemiyor. Aklımızda bir şey uyandırmayan sayılar... fakat bir rakamı çok gizemli. Düşün, bir savaşta yalnızca tek, bir tek kişi ölmüş olsaydı onu hiç unutmayacaktık... Sayılar bazı durumlarda büyüdükçe küçülür."
Yolculuk güzel şey doğrusu! Yorgunluğu, sıkıntıları var ya; gene de eğlendiriyor, hoşa gidiyor. Fırat ırmağını geçerken hayli güçlük çektim. Gerisin geriye düşecektim, şimdi o hali düşündükçe gülüyorum: "Bir daha geçer misin?" deseler, belki istemem, ama geçtiğime memnunum. Çekilen sıkıntılar da giderek bir zevk olmuyor mu kişi için?
